Γράφει ο Χρήστος Δημητριάδης
Ο ορεινός όγκος του Βόρα (Καϊμακτσαλάν) δεν είναι απλώς ένας ακόμη τουριστικός προορισμός στον χάρτη της Κεντρικής Μακεδονίας· είναι ο πνεύμονας της Πέλλας και το βαρύ πυροβολικό της τουριστικής μας ταυτότητας. Με αιχμή τον Παλαιό Άγιο Αθανάσιο, έναν οικισμό-κόσμημα που κατάφερε να γίνει σημείο αναφοράς για ολόκληρη τη χώρα, βρισκόμαστε σήμερα μπροστά σε μια κρίσιμη καμπή. Η αυξημένη επενδυτική κινητικότητα και η τάση συγκέντρωσης των μονάδων σε μεγαλύτερα επιχειρηματικά σχήματα δείχνουν ότι η περιοχή έχει «υπεραξία». Ωστόσο, αυτή η εξέλιξη γεννά ένα θεμελιώδες ερώτημα: Ποιο είναι το μέλλον της τοπικής μικρομεσαίας επιχείρησης;
Ο παραδοσιακός κορμός της οικονομίας μας —τα μικρά ξενοδοχεία, η εστίαση, το εμπόριο— στενάζει κάτω από το δυσβάσταχτο λειτουργικό κόστος. Η ενέργεια, οι πρώτες ύλες και τα ενοίκια απειλούν τη βιωσιμότητα ανθρώπων που επένδυσαν στον τόπο τους όταν άλλοι τον εγκατέλειπαν. Είναι επιτακτική ανάγκη να εξετάσουμε ποια μέτρα στήριξης εφαρμόζονται στην πράξη για να μη χαθεί η αυθεντικότητα της φιλοξενίας μας κάτω από την πίεση του ανταγωνισμού.
Στην καρδιά αυτού του οικοσυστήματος βρίσκεται το Χιονοδρομικό Κέντρο Καϊμακτσαλάν. Η λειτουργία του υπό την ομπρέλα της ΕΤΑΔ αποτελεί, δυστυχώς, μια πονεμένη ιστορία αποσπασματικότητας. Δεν νοείται τουριστική ανάπτυξη όταν η βασική υποδομή έλξης επισκεπτών λειτουργεί χωρίς ουσιαστικό συντονισμό με την τοπική κοινωνία. Χρειαζόμαστε έναν μηχανισμό συνεργασίας που να εντάσσει το Χιονοδρομικό σε έναν ενιαίο στρατηγικό σχεδιασμό. Η ΕΤΑΔ πρέπει να πάψει να λειτουργεί ως «απομακρυσμένος διαχειριστής» και να γίνει οργανικό κομμάτι της τοπικής στρατηγικής.
Όμως, ο Βόρας δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι μόνο χιόνι. Η μονοκαλλιέργεια του χειμερινού τουρισμού είναι επικίνδυνη. Η επιμήκυνση της περιόδου μέσω του ορειβατικού, φυσιολατρικού και αγροτουρισμού δεν είναι πλέον «εναλλακτική», αλλά αναγκαιότητα. Οφείλουμε να συνδέσουμε την απαράμιλλη φυσική ομορφιά με την τοπική παραγωγή, δημιουργώντας μια τουριστική αλυσίδα που θα λειτουργεί 12 μήνες τον χρόνο.
Σε αυτή την προσπάθεια, ο ρόλος των αναπτυξιακών υπηρεσιών της Π.Ε. Πέλλας είναι κομβικός. Δεν αρκεί η γραφειοκρατική υποστήριξη· απαιτείται ενεργή διασύνδεση των επιχειρήσεων με χρηματοδοτικά εργαλεία και προσέλκυση επενδύσεων που σέβονται το περιβάλλον και την κοινωνική ισορροπία.
Κατόπιν των ανωτέρω, οφείλουμε να δώσουμε καθαρές απαντήσεις:
- Πώς εξελίσσεται η επιχειρηματική δομή στον ορεινό όγκο και αν υπάρχει κίνδυνος αφελληνισμού της τοπικής ιδιοκτησίας;
- Ποια είναι τα συγκεκριμένα μέτρα για την ελάφρυνση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων από το ενεργειακό κόστος;
- Πότε θα δούμε έναν συνολικό αναπτυξιακό χάρτη που θα ενώνει το βουνό με τις μορφές τουρισμού τεσσάρων εποχών;
- Πώς θα διασφαλιστεί ότι η ΕΤΑΔ θα λειτουργεί προς όφελος της τοπικής οικονομίας και όχι μόνο των ισολογισμών της;
Ο Βόρας έχει τη δυναμική. Αυτό που του λείπει είναι η συνεκτική πολιτική βούληση. Είναι ώρα να περάσουμε από τις διαπιστώσεις στις πράξεις, πριν η «χρυσή ευκαιρία» του Καϊμακτσαλάν γίνει μια χαμένη ευκαιρία για τους πολλούς.
