Παρά τις κυβερνητικές διαβεβαιώσεις για τις αποζημιώσεις των κερασιών τον Μάιο και τη μελλοντική εξέταση της χρηματοδότησης για το 2ο Γυμνάσιο Αριδαίας, η τοπική κοινωνία έχει χορτάσει από «δεσμεύσεις» και «εξετάσεις» θεμάτων. Ο κ. Παρούτογλου ορθώς έθεσε τα ζητήματα με θεσμική πυγμή, όμως το ερώτημα παραμένει: θα μεταφραστούν οι υποσχέσεις του Αντιπροέδρου σε πράξεις ή οι Πρόμαχοι θα μείνουν μόνο με την ανάμνηση της υψηλής επίσκεψης και το —δεδομένα απαραίτητο— νέο νηπιαγωγείο;

Η πολιτική οντότητα ενός Δήμου δεν κρίνεται από το πλήθος των επισήμων στις φωτογραφίες, αλλά από την ταχύτητα επίλυσης των χρόνιων προβλημάτων. Και στην Αλμωπία, ο χρόνος πιέζει πλέον ασφυκτικά.

Τα εγκαίνια του νέου νηπιαγωγείου στους Προμάχους ήταν αναμφίβολα μια στιγμή χαράς, αλλά και μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για να ξεκαθαρίσει η πολιτική «ήρα από το στάρι». Γιατί καλή είναι η λάμψη των εγκαινίων, αλλά η ιστορία δεν ξεκίνησε το 2019, όσο κι αν προσπαθεί ο πρώην Δήμαρχος, Χρήστος Μπάτσης, να πείσει για το αντίθετο.

Η αλήθεια είναι πεισματάρα: Αν δεν υπήρχε η διορατικότητα του Δημήτρη Βέσκου, που ως κοινοτάρχης χαρακτήρισε τον συγκεκριμένο χώρο (πρώην κοιμητήρια) ως χώρο μάθησης στο Γενικό Πολεοδομικό, σήμερα απλά δεν θα υπήρχε οικόπεδο για να χτιστεί ούτε τούβλο. Η δε «τακτοποίηση» του 2017 ήταν η αυτονόητη συνέχεια μιας προϋπάρχουσας κατάστασης και όχι κάποιος προσωπικός άθλος.

Ακούσαμε πολλά για τις επισκέψεις στην ΚΤΥΠ την περίοδο 2019-2023. Όμως, ας μην μπερδεύουμε τις δημόσιες σχέσεις και τις φωτογραφίες με την ουσιαστική παραγωγή έργου. Οι μελέτες, οι εγκρίσεις και οι χρηματοδοτήσεις είναι προϊόν συλλογικής πίεσης και θεσμικής συνέπειας, όχι αποτέλεσμα «κανονιστικών αποφάσεων» που δίνονται ως χάρη.

Είναι τουλάχιστον άκομψο να επιχειρείται η μονοπώληση ενός έργου που γεννήθηκε από την ανάγκη των παιδιών μας να ξεφύγουν από τη δυσοσμία και την υγρασία του παρελθόντος. Το νηπιαγωγείο ανήκει στις επόμενες γενιές και όχι στις προεκλογικές αναζητήσεις κανενός «Εδώ Ζούμε». Ο κόσμος της Αλμωπίας έχει μνήμη και ξέρει να διακρίνει ποιος πάλεψε με σχέδιο και ποιος απλώς έτυχε να κρατά το ψαλίδι την ώρα που το έργο ολοκληρωνόταν.

Ο νοών νοείτω…

Στην πολιτική αρένα της Αλμωπίας, η ρήση πως «η επιτυχία έχει πολλούς πατέρες» βρίσκει την απόλυτη εφαρμογή της στα εγκαίνια των Προμάχων. Ενώ πολλοί έσπευσαν να διεκδικήσουν μερίδιο στη δόξα, η σιωπηρή αλλά καταλυτική συμβολή του Γιώργου Τσιμτσιρίδη δεν λησμονείται. Ως Αντιδήμαρχος και Γενικός Γραμματέας, υπήρξε ο άνθρωπος των ειδικών αποστολών, που «έτρεξε» γραφειοκρατικούς λαβυρίνθους χωρίς τυμπανοκρουσίες. Σήμερα, κάποιοι οικειοποιούνται το αποτέλεσμα, όμως η ιστορία των έργων γράφεται από εκείνους που μοχθούν στην αφάνεια, και όχι από τους όψιμους «κηδεμόνες» της επιτυχίας.

Σε ένα κλίμα όπου πολλοί έσπευσαν να διεκδικήσουν την πατρότητα του νηπιαγωγείου Προμάχων, ο πρώην Δήμαρχος Τάκης Μπίνος επέλεξε τον δρόμο της θεσμικής σοβαρότητας. Με μια ανάρτηση-μάθημα πολιτικής ηθικής, δεν στάθηκε μόνο στις φωτογραφίες, αλλά έβαλε το δάχτυλο «επί τον τύπον των ήλων».

Ο κ. Μπίνος ανέδειξε την παθογένεια της ελληνικής γραφειοκρατίας, που ανάγκασε τρεις δημοτικές αρχές να παλεύουν επί επτά χρόνια για ένα… νηπιαγωγείο. Η επισήμανσή του πως η χώρα χρειάζεται συνταγματική αναθεώρηση για να ξεπεράσει αυτές τις «δεσποτικές» αγκυλώσεις, φανερώνει έναν πολιτικό που βλέπει πέρα από τον ορίζοντα των επόμενων εκλογών.

Παράλληλα, η κίνησή του να δωρίσει το βιβλίο του «Μακεδόνων Κραυγή» στον Κωστή Χατζηδάκη, υπενθύμισε στον Αντιπρόεδρο πως η Πέλλα δεν είναι μόνο οικόπεδα και επιδοτήσεις, αλλά ένας τόπος με βαθιά ιστορική μνήμη και πνευματική παραγωγή. Όταν το «φαίνεσθαι» περισσεύει, η παρέμβαση Μπίνου ήρθε να προσφέρει την απαραίτητη ουσία.

Η παρουσία της Θεοδώρας Τζάκρη στους Προμάχους είχε το δικό της, ιδιαίτερο πολιτικό βάρος. Ως ανεξάρτητη πλέον Βουλευτής Πέλλας, η κ. Τζάκρη φρόντισε να υπενθυμίσει σε όλους ότι η δική της συμβολή στην υλοποίηση του νηπιαγωγείου δεν ξεκίνησε χθες, αλλά έχει βάθος χρόνου από το 2018.

Με μια δήλωση που ξεχείλιζε από αυτοπεποίθηση, η Βουλευτής «κάρφωσε» τη σημασία της επιμονής, διεκδικώντας ένα σημαντικό μερίδιο στην πίτα της υλοποίησης. Ενώ οι κυβερνητικοί πανηγύριζαν, εκείνη επέλεξε να τονίσει πως η Παιδεία «ενώνει», φροντίζοντας ωστόσο να διαχωρίσει τη δική της επίπονη προσπάθεια από τις τρέχουσες εθιμοτυπικές κορδέλες.

Το μήνυμα σαφές: Μπορεί οι συσχετισμοί στη Βουλή να αλλάζουν, αλλά η Θεοδώρα ξέρει να «περιφρουρεί» τα έργα που φέρουν τη σφραγίδα της, ειδικά όταν αυτά αφορούν ακριτικές περιοχές όπου η πολιτική επιβίωση απαιτεί γερά νεύρα και… καλή μνήμη.

Όσο για τα εύσημα; Η κάλπη θα δείξει αν η τοπική κοινωνία τα προσυπογράφει.

Ενώ οι περισσότεροι στάθηκαν στις κορδέλες και τις φωτογραφίες των εγκαινίων στους Προμάχους, ο Λάκης Βασιλειάδης φρόντισε να κεφαλαιοποιήσει την επίσκεψη του Κωστή Χατζηδάκη με όρους πολιτικής ουσίας. Για τον Βουλευτή της ΝΔ, το νηπιαγωγείο ήταν η αφορμή, αλλά το «διά ταύτα» κρυβόταν στις τσέπες των παραγωγών και στους τίτλους ιδιοκτησίας των αγροτών.

Ο κ. Βασιλειάδης, με την άνεση του πολιτικού που «τρέχει» τα θέματα στα υπουργικά γραφεία, έσπευσε να επιβεβαιώσει τον ρόλο του ως στενού συνομιλητή του Αντιπροέδρου. Η αναφορά του στις αποζημιώσεις κερασιών και μήλων τον Μάιο, καθώς και η οριστική λύση για τα ανταλλάξιμα κτήματα, δεν ήταν απλώς ειδήσεις· ήταν η προσπάθειά του να δείξει ότι η δική του πίεση φέρνει αποτελέσματα.

Στην παραπολιτική σκακιέρα, ο Λάκης γνωρίζει καλά πως οι ακριτικοί πληθυσμοί πείθονται με έργα και όχι με ευχολόγια. Η δημόσια δέσμευσή του ότι θα «παρακολουθεί τα ζητήματα μέχρι να ολοκληρωθούν», αποτελεί ταυτόχρονα υπόσχεση προς τους ψηφοφόρους και μια έμμεση υπενθύμιση προς την κυβέρνηση: Ο Μάιος είναι κοντά και οι αγρότες της Πέλλας δεν ξεχνούν.

Αν για κάποιους τα εγκαίνια στους Προμάχους ήταν απλώς μια τοπική τελετή, για τον Διονύση Σταμενίτη ήταν η απόλυτη επιβεβαίωση της κυβερνητικής αποτελεσματικότητας. Ο Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, με τη γνωστή θεσμική του προσήλωση, έσπευσε να βάλει τα πράγματα στη θέση τους: το έργο έχει «ονοματεπώνυμο» και αυτό ανήκει στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Ο κ. Σταμενίτης, στην τοποθέτησή του, δεν έμεινε στους συναισθηματισμούς. Με μια σχεδόν τεχνοκρατική ακρίβεια, υπενθύμισε το χρονολόγιο των ενεργειών μετά το 2019 —μελέτες, αδειοδοτήσεις, κονδύλια— θέλοντας να καταστήσει σαφές ότι χωρίς την «γαλάζια» γραφειοκρατική ταχύτητα, το κτίριο θα παρέμενε στα χαρτιά.

Η ιδιαίτερη αναφορά του στον Κωστή Χατζηδάκη και στις «κομβικές του παρεμβάσεις» δεν ήταν μόνο μια φιλοφρόνηση προς τον Αντιπρόεδρο, αλλά και ένα μήνυμα προς τους ψηφοφόρους της Αλμωπίας: ο Διονύσης ξέρει να ξεκλειδώνει τις πόρτες του Μαξίμου και της ΚτΥπ. Σε μια περίοδο που η Περιφέρεια διψά για έργα, ο Σταμενίτης επιλέγει να εμφανίζεται ως ο εγγυητής της σταθερότητας και της προοπτικής, ποντάροντας στο ότι οι 20 νέοι μαθητές της επόμενης χρονιάς είναι η καλύτερη απάντηση στην γκρίνια της αντιπολίτευσης.

Αν τα εγκαίνια στους Προμάχους ήταν μια παρτίδα πολιτικού σκακιού, ο Γιώργος Καρασμάνης απέδειξε γιατί παραμένει ο «μετρ» του είδους. Την ώρα που άλλοι αναλώθηκαν σε γενικόλογα συγχαρητήρια, ο πρώην Υπουργός εμφανίστηκε με το… αρχείο του ανά χείρας. Με μια δήλωση-ποταμό, δεν άφησε καμία αμφιβολία: το έργο δεν έπεσε από τον ουρανό, αλλά είχε «πατέρες» με ονοματεπώνυμο και ενέργειες με ημερομηνίες.

Ο κ. Καρασμάνης, με την εμπειρία της μακράς κοινοβουλευτικής του διαδρομής, φρόντισε να «κλειδώσει» την πατρότητα του έργου στην προσωπική του δέσμευση με τον Κωστή Χατζηδάκη από το 2021. Με μια κίνηση υψηλής πολιτικής αβροφροσύνης –αλλά και στρατηγικής– μοίρασε το «δίκαιο έπαινο» σε όλους: από τους πρώην Δημάρχους Μπίνο και Μπάτση και τον «ακούραστο» Γιώργο Τσιμτσιρίδη, μέχρι τον νυν Δήμαρχο Νίκο Παρούτογλου για τα διαδικαστικά της παραλαβής.

Το μήνυμα του Γιώργου Καρασμάνη ήταν σαφές και προς πολλαπλούς αποδέκτες: Τα έργα απαιτούν «ντοκουμέντα» και όχι απλώς παρουσίες σε τελετές. Συνδέοντας το νηπιαγωγείο με τις λύσεις για τους υλοτόμους και τις αποζημιώσεις των αγροτών, υπενθύμισε σε φίλους και αντιπάλους ότι η δική του υπογραφή βρίσκεται στη βάση των περισσότερων μεγάλων κατακτήσεων της Αλμωπίας. Όπως είπε και ο ίδιος, «τα έργα δεν κρίνονται από τα λόγια» – και ο Καρασμάνης ξέρει καλά να μετατρέπει τα λόγια σε τετελεσμένα γεγονότα.

Η συγχαρητήρια δήλωση του Δημάρχου Έδεσσας, Γιάννη Τσεπκεντζή, για την άνοδο του Πανεδεσσαϊκού στη Γ’ Εθνική, ξεπερνά τα όρια μιας τυπικής αθλητικής ευχής. Ο Δήμαρχος, αναγνωρίζοντας την ομάδα ως φορέα που «κάνει υπερήφανη την τοπική κοινωνία», συνδέει την αθλητική επιτυχία με την ανάγκη του τόπου για εθνική εκπροσώπηση και εξωστρέφεια.

Στην πολιτική σκακιέρα, ο κ. Τσεπκεντζής γνωρίζει καλά πως οι επιτυχίες των συλλόγων λειτουργούν ως πολλαπλασιαστές της τοπικής αυτοπεποίθησης. Η αναφορά του σε «σκληρή δουλειά και αφοσίωση» δεν αφορά μόνο τους ποδοσφαιριστές, αλλά αντικατοπτρίζει και το δικό του αφήγημα για τη διοίκηση του Δήμου: την προσπάθεια για άλματα σε «μεγαλύτερες κατηγορίες» ανάπτυξης.

Το στοίχημα πλέον για τη δημοτική αρχή είναι να σταθεί έμπρακτα δίπλα στην ομάδα στη νέα πρόκληση της Γ’ Εθνικής, μετατρέποντας το «εύχομαι» σε «στηρίζω». Γιατί στον αθλητισμό, όπως και στην πολιτική, η παραμονή στην κορυφή απαιτεί κάτι παραπάνω από ενθουσιασμό: απαιτεί σχέδιο και υποδομές. Και ο Γιάννης Τσεπκεντζής φαίνεται να το αντιλαμβάνεται πλήρως.

Η παρουσία του Δημάρχου Έδεσσας, Γιάννη Τσεπκεντζή, στο Σάμαρι και στα Βρυτά για την εορτή του Αγίου Γεωργίου, δεν περιορίστηκε στις συνηθισμένες δημόσιες σχέσεις. Ο Δήμαρχος επέλεξε να αναδείξει μια ηχηρή απουσία: εκείνη του μακαριστού παπά-Γιώργη από τον Άγιο Αθανάσιο.

Με μια δήλωση που ισορροπούσε ανάμεσα στη θεσμική ευθύνη και την προσωπική συγκίνηση, ο κ. Τσεπκεντζής τίμησε τη μνήμη ενός ιερέα που υπήρξε «φάρος» για την περιοχή. Η επισήμανσή του για την ακύρωση του πανηγυριού από τους ίδιους τους κατοίκους ως ένδειξη πένθους, δείχνει έναν Δήμαρχο που αντιλαμβάνεται πλήρως τους εσωτερικούς κώδικες και τις αξίες των χωριών του.

Στην πολιτική, η αναγνώριση του πνευματικού κεφαλαίου ενός τόπου είναι εξίσου σημαντική με τα τεχνικά έργα. Ο Γιάννης Τσεπκεντζής, τιμώντας τον παπά-Γιώργη, «κλείδωσε» για ακόμη μια φορά τη σχέση εμπιστοσύνης με τους δημότες του, αποδεικνύοντας ότι η διοίκηση του Δήμου έχει, πάνω από όλα, ανθρώπινο πρόσωπο και βαθιά μνήμη.

Ενώ στο πολιτικό προσκήνιο κυριαρχούν συχνά οι μεγαλόστομες υποσχέσεις, ο Δήμαρχος Έδεσσας, Γιάννης Τσεπκεντζής, επιλέγει να επενδύσει στη «μικροπολιτική» της ουσίας. Η παρέμβαση στο 9ο Νηπιαγωγείο –με νέα φωτιστικά LED και απαραίτητες προσθήκες στους χώρους υγιεινής– μπορεί να μην αποτελεί έργο εκατομμυρίων, αποτελεί όμως την απτή απόδειξη μιας διοίκησης που «σκύβει» πάνω από τα πραγματικά προβλήματα των σχολικών μονάδων.

Ο κ. Τσεπκεντζής, παραθέτοντας μεθοδικά τις αντίστοιχες εργασίες σε Άρνισσα, Παναγίτσα και άλλα δημοτικά σχολεία, στέλνει ένα σαφές μήνυμα: η φροντίδα για την ασφάλεια και την αισθητική των χώρων όπου μεγαλώνουν τα παιδιά μας δεν είναι αποσπασματική, αλλά συστηματική. Στην παραπολιτική σκακιέρα, αυτή η εστίαση στην καθημερινότητα του δημότη είναι συχνά πιο αποτελεσματική από οποιαδήποτε επικοινωνιακή καταιγίδα.

Όταν ένας Δήμαρχος ασχολείται με τα φωτιστικά και τα διαχωριστικά των WC, δείχνει ότι έχει το βλέμμα του εκεί που ξεκινά η κοινωνία: στο σχολείο. Και ο Τσεπκεντζής φαίνεται να γνωρίζει καλά πως οι εκλογές κερδίζονται στις μεγάλες αίθουσες, αλλά η εμπιστοσύνη χτίζεται στις λεπτομέρειες των σχολικών διαδρόμων.

Η «λάμψη» των LED είναι μεν οικονομική, αλλά η πολιτική της αντανάκλαση είναι σίγουρα πολύ πιο ακριβή.

Η συμπλήρωση 20 χρόνων από τον πρώτο Διεθνή Μαραθώνιο «Μέγας Αλέξανδρος» δεν θα μπορούσε να βρει τον Δήμαρχο Πέλλας, Στάθη Φουντουκίδη, σε καλύτερη συγκυρία. Με μια συμμετοχή-ρεκόρ που ξεπέρασε τους 2.000 δρομείς, ο Δήμαρχος έδωσε την εκκίνηση στην ιστορική αφετηρία, μετατρέποντας μια αθλητική διοργάνωση σε μια ηχηρή δήλωση εξωστρέφειας για την περιοχή.

Ο κ. Φουντουκίδης, έχοντας στο πλευρό του την Εντεταλμένη Σύμβουλο Ευφροσύνη Μερεμητσάκη –που ανέλαβε το «ζέσταμα» με τον μαθητικό αγώνα–, δεν έμεινε μόνο στο εθιμοτυπικό σκέλος. Η ευχή του ο θεσμός να φτάσει τα… 120 χρόνια, πέρα από τον ενθουσιασμό, κρύβει και μια πολιτική δέσμευση: τη σταθερή πρόθεση της σημερινής διοίκησης να καταστήσει την Πέλλα παγκόσμιο επίκεντρο, γέφυρα του ένδοξου παρελθόντος με ένα δυναμικό παρόν.

Στα παραπολιτικά πηγαδάκια σχολιάστηκε θετικά η άνεση με την οποία ο Δήμαρχος διαχειρίστηκε τη μάζα των χιλιάδων επισκεπτών, στέλνοντας μηνύματα ειρήνης και συμφιλίωσης. Σε μια περίοδο που η Πέλλα αναζητά νέα ταυτότητα και τουριστική ώθηση, ο Φουντουκίδης δείχνει να αντιλαμβάνεται ότι ο «Μέγας Αλέξανδρος» είναι το βαρύ πυροβολικό της περιοχής.

Αν κρίνουμε από τον παλμό της εκκίνησης, ο Δήμος φαίνεται να τρέχει τον δικό του «πολιτικό μαραθώνιο» με πολύ καλές επιδόσεις.

Η τελετή έναρξης της Αλεξανδρείου Ειρηνοδρομίας στον αρχαιολογικό χώρο της Πέλλας δεν ήταν απλώς ένα εθιμοτυπικό προοίμιο του Μαραθωνίου, αλλά μια καλά σχεδιασμένη κίνηση πολιτικής και πολιτιστικής αναβάθμισης. Ο Δήμαρχος Στάθης Φουντουκίδης, παραδίδοντας το σύμβολο της Ελιάς στην παγκόσμια πρωταθλήτρια Πολυνίκη Εμμανουηλίδου, πέτυχε έναν ισχυρό συμβολισμό: τη σύνδεση της ιστορικής κληρονομιάς με την αριστεία του σήμερα.

Ωστόσο, ο κ. Φουντουκίδης δεν έμεινε στην παράδοση. Έξυπνα, «πέρασε» στην ατζέντα του το πρόσφατο Κέντρο Καινοτομίας της Εκπαίδευσης, θέλοντας να καταστήσει σαφές ότι η Πέλλα παύει να είναι μόνο ένας στατικός αρχαιολογικός προορισμός και μετατρέπεται σε περιφερειακό κέντρο γνώσης.

Η παρουσία του Διονύση Σταμενίτη έδωσε το απαραίτητο κυβερνητικό «βάρος» στην εκδήλωση, ενώ η ικανοποίηση για το ρεκόρ των 2.000 συμμετοχών ήταν διάχυτη στα πηγαδάκια. Στα παρασκήνια σχολιάστηκε ότι ο Δήμος Πέλλας, μέσα από τέτοιες διοργανώσεις, διεκδικεί πλέον με αξιώσεις τον ρόλο του πρωταγωνιστή στην Κεντρική Μακεδονία, συνδυάζοντας την ειρήνη των λαών με την αναπτυξιακή ανησυχία.

Με τη Φιλαρμονική να δίνει τον τόνο και τους μαθητές να στέλνουν μηνύματα ειρήνης, ο Δήμαρχος δείχνει να τρέχει τον δικό του «μαραθώνιο» εξωστρέφειας με σταθερό διασκελισμό.

Η Κατερίνα Ιγνατιάδου δεν έχασε χρόνο και έσπευσε να δώσει τα εύσημα στον Άρη Προφήτη Ηλία για την κατάκτηση του πρωταθλήματος της Α’ κατηγορίας. Η Δήμαρχος Σκύδρας, γνωστή για τα γρήγορα αντανακλαστικά της, δεν περιορίστηκε σε μια τυπική ευχή, αλλά μίλησε για «δίκαιη» επικράτηση, ταυτίζοντας το νικηφόρο πνεύμα της ομάδας με τη γενικότερη φιλοσοφία του Δήμου της.

Στα παραπολιτικά γραφεία σχολιάστηκε η φράση της «Τα καλύτερα έρχονται!». Μια ατάκα που πολλοί ερμήνευσαν με διπλή ανάγνωση: από τη μία ως προσμονή για τις μελλοντικές επιτυχίες του Άρη στα σαλόνια της Α1, και από την άλλη ως ένα σύνθημα με πολιτικό άρωμα για τη συνέχεια της δικής της θητείας. Η Ιγνατιάδου ξέρει καλά ότι ο αθλητισμός είναι η «βιτρίνα» της κοινωνικής συνοχής και φροντίζει να βρίσκεται πάντα στην πρώτη γραμμή των πανηγυρισμών, στέλνοντας μήνυμα ότι στη Σκύδρα η επιτυχία είναι συλλογική υπόθεση.

Όταν η Δήμαρχος φοράει την «φανέλα» της εξέδρας, το μήνυμα της νίκης φτάνει πολύ πιο μακριά από τις τέσσερις γραμμές του γηπέδου.

Η παρουσία της Δημάρχου Σκύδρας, Κατερίνας Ιγνατιάδου, στην εκδήλωση προς τιμήν του Αγίου Γεωργίου στην Πετριά, επιβεβαίωσε για ακόμη μια φορά τη στενή σχέση που διατηρεί με τις τοπικές κοινότητες. Στο πλευρό του προέδρου Δημήτρη Ιμβριώτη και των Συλλόγων Γονέων, η Δήμαρχος δεν στάθηκε μόνο στο εθιμοτυπικό σκέλος, αλλά ανέδειξε την ουσία: τη διατήρηση της παράδοσης ως μέσο για το «δέσιμο» της κοινωνίας.

Η κ. Ιγνατιάδου, με τη γνωστή της ικανότητα να επικοινωνεί απευθείας με τον κόσμο, έστειλε μήνυμα ενότητας και πολιτιστικής συνέχειας. Για τη Δήμαρχο, τέτοιου είδους εκδηλώσεις δεν είναι απλώς κοινωνικές υποχρεώσεις, αλλά η βάση πάνω στην οποία χτίζεται η συλλογική ταυτότητα του Δήμου. Στα παραπολιτικά πηγαδάκια σχολιάστηκε ότι η «χημεία» της με τους τοπικούς φορείς της Πετριάς παραμένει ισχυρή, αποδεικνύοντας ότι ο δρόμος προς την κοινωνική συνοχή περνά μέσα από τους παραδοσιακούς χορούς και τη στήριξη των ανθρώπων της πρώτης γραμμής.

Για την Κατερίνα, η παράδοση είναι η πυξίδα και η κοινωνική ενότητα το μεγάλο στοίχημα.

Δεν είναι μυστικό πως η Κατερίνα Ιγνατιάδου γνωρίζει καλά τη γλώσσα της επικοινωνίας, όμως αυτή τη φορά επέλεξε να επενδύσει στη μητέρα των γλωσσών για πολλούς Σκυδραίους: την ποντιακή διάλεκτο. Η ημερίδα στο Πνευματικό Κέντρο δεν ήταν μια απλή ακαδημαϊκή συζήτηση, αλλά μια δήλωση πολιτιστικής υπεροχής και «μεταλαμπάδευσης» της ταυτότητας, όπως η ίδια τόνισε.

Η Δήμαρχος Σκύδρας, μοιράζοντας εύσημα στον πρωτεργάτη Γιώργο Κασαμπαλίδη και τη νέα γενιά, όπως ο Δημήτρης Καζαντζίδης, έδειξε πως ο Δήμος δεν στηρίζει απλώς δράσεις, αλλά δημιουργεί «αναχώματα» στην πολιτιστική ισοπέδωση. Με την αρμόδια Αντιδήμαρχο Νικολέτα Λαζαρίδου σε ρόλο «κλειδί», η διοίκηση Ιγνατιάδου προετοιμάζει το έδαφος για το 4ο Αντάμωμα με 55 συλλόγους από όλη την Ελλάδα – μια διοργάνωση που μετατρέπει τη Σκύδρα σε άτυπη πρωτεύουσα του Ποντιακού Ελληνισμού.

Στα παραπολιτικά πηγαδάκια σχολιάστηκε πως η Κατερίνα, συνδέοντας τη γνώση της ιστορίας με τη «δύναμη», στέλνει ένα ξεκάθαρο μήνυμα: Σε έναν τόπο με βαθιές ρίζες, η πολιτική οντότητα χτίζεται πάνω στο συναίσθημα και τη μνήμη των πολιτών. Και εκεί, η Δήμαρχος φαίνεται να παίζει χωρίς αντίπαλο.

Όταν η ιστορία γίνεται «εργαλείο» ανάπτυξης και ενότητας, η Σκύδρα κερδίζει τις εντυπώσεις εντός και εκτός συνόρων.

Υπάρχουν αποφάσεις που ξεπερνούν τις τυπικές διοικητικές πράξεις και αγγίζουν την ίδια την ψυχή μιας πόλης. Η ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Πέλλας να ονοματοδοτήσει τη βόρεια αίθουσα του Πνευματικού Κέντρου Γιαννιτσών σε «Αίθουσα Ιφιγένεια Μήτσκα», είναι μια τέτοια κίνηση. Ο Δήμος, με επικεφαλής τον Στάθη Φουντουκίδη, επιλέγει να μετατρέψει τον πόνο μιας ολόκληρης κοινωνίας σε ένα διαρκές σημείο αναφοράς και τιμής.

Η Ιφιγένεια, που χάθηκε τόσο άδικα στην εθνική τραγωδία των Τεμπών, γίνεται πλέον το σύμβολο μιας γενιάς που «φωνάζει» για δικαιοσύνη και ασφάλεια. Η επιλογή του Πνευματικού Κέντρου —ενός χώρου πολιτισμού και ζωντάνιας— για να φέρει το όνομά της, δεν είναι τυχαία. Είναι μια δέσμευση της τοπικής αρχής ότι το χαμόγελο και τα όνειρα αυτού του κοριτσιού δεν θα ξεχαστούν, αλλά θα θυμίζουν σε κάθε δημότη πως η ευθύνη απέναντι στη νέα γενιά είναι ιερή.

Την Τετάρτη 29 Απριλίου, στα Γιαννιτσά, η πολιτική θα υποκλιθεί στην ανθρώπινη απώλεια. Και αυτός ο φόρος τιμής, λιτός και απέριττος, είναι η ισχυρότερη απάντηση στη λήθη. Γιατί ένας τόπος που τιμά τα παιδιά του, είναι ένας τόπος που αρνείται να συμβιβαστεί με την τραγωδία.

Μια αίθουσα που από εδώ και πέρα δεν θα φιλοξενεί απλώς εκδηλώσεις, αλλά θα κουβαλά το βάρος μιας συλλογικής υπόσχεσης: Ποτέ ξανά.

Όταν ο Απόστολος Τζιτζικώστας μετακόμιζε στις Βρυξέλλες, όλοι γνώριζαν ότι το χαρτοφυλάκιο των Μεταφορών και του Τουρισμού δεν θα ήταν «περίπατος». Όμως, οι τελευταίες δηλώσεις του στον ΣΚΑΪ για την ενεργειακή κρίση και το «φλερτ» με τις ελλείψεις καυσίμων μετά τον Ιούνιο, δείχνουν ότι ο Μακεδόνας Επίτροπος έχει πέσει ήδη στα βαθιά μιας παγκόσμιας καταιγίδας.

Ο κ. Τζιτζικώστας, με τον αέρα του ανθρώπου που γνωρίζει καλά τη γλώσσα των δεδομένων, έκρουσε ένα ηχηρό «καμπανάκι». Δεν είναι μόνο οι τιμές που έχουν υπερδιπλασιαστεί, είναι η αβεβαιότητα που κρέμεται πάνω από τα Στενά του Ορμούζ. Η κίνησή του να υποχρεώσει τα κράτη-μέλη σε καθημερινή λογοδοσία για τα αποθέματα έκτακτης ανάγκης, μαρτυρά μια διοίκηση που προτιμά την πρόληψη από τη διαχείριση μιας τετελεσμένης καταστροφής.

Στα παραπολιτικά πηγαδάκια της Πέλλας και της Θεσσαλονίκης, σχολιάστηκε πως ο «δικός μας» Επίτροπος δεν κρύβεται πίσω από ξύλινη διπλωματική γλώσσα. Μιλά καθαρά για ακυρώσεις πτήσεων και για έναν δύσκολο Ιούνιο, προετοιμάζοντας το έδαφος για μια τουριστική σεζόν που, ενώ ξεκίνησε με προσδοκίες, τώρα καλείται να πετάξει με «κόντρα άνεμο».

Ο Τζιτζικώστας δείχνει να ελέγχει τα «ραντάρ» της Ευρώπης, όμως το ερώτημα παραμένει: θα προλάβουν τα αποθέματα έκτακτης ανάγκης να αναχαιτίσουν το κύμα ακρίβειας πριν επηρεαστεί η «βαριά βιομηχανία» της πατρίδας του;

Η περιοδεία του Θεόδωρου Καράογλου στους Δήμους Αλμωπίας, Σκύδρας και Πέλλας δεν ήταν απλώς μια σειρά εθιμοτυπικών συναντήσεων, αλλά μια σαφής επίδειξη ισχύος και οργανωτικής ετοιμότητας. Ο υποψήφιος Περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας επέλεξε να ξεκινήσει από τη βάση, «οργώνοντας» την Πέλλα και επενδύοντας στον ουσιαστικό διάλογο με τις τοπικές κοινωνίες.

Από την Αλμωπία, όπου παρά την απουσία του Νίκου Παρούτογλου βρήκε «ανοιχτές πόρτες» από τους Αντιδημάρχους και τη ΔΗΜΤΟ, μέχρι τη Σκύδρα της Κατερίνας Ιγνατιάδου και τα Γιαννιτσά του Στάθη Φουντουκίδη, ο Καράογλου έδειξε ότι διαθέτει το πολιτικό εκτόπισμα να συνομιλεί με όλους. Η συνάντησή του με τον Θωμά Σεβαστιάδη και τα στελέχη της ΔΕΕΠ επιβεβαίωσε ότι η κομματική μηχανή της Νέας Δημοκρατίας στην Πέλλα βρίσκεται σε πλήρη εγρήγορση για τη δική του υποψηφιότητα.

Στα παρασκήνια σχολιάστηκε η άνεση με την οποία ο κ. Καράογλου κινήθηκε μεταξύ παραγωγικών φορέων, πολιτιστικών συλλόγων και αυτοδιοικητικών γραφείων. Δεν ήρθε ως ξένος, αλλά ως ένας άνθρωπος που γνωρίζει τα προβλήματα της αγροτικής παραγωγής και της τοπικής οικονομίας «από μέσα». Με αυτή την περιοδεία, ο Θεόδωρος Καράογλου έστειλε ένα ξεκάθαρο μήνυμα: Η Πέλλα θα είναι ο βασικός πυλώνας της στρατηγικής του για την επόμενη μέρα στην Περιφέρεια, και ο ίδιος δεν σκοπεύει να αφήσει ούτε μια ψήφο στην τύχη της.

Ο «μαραθώνιος» για την Περιφέρεια μόλις άρχισε, και ο Καράογλου φαίνεται να έχει πάρει ήδη κεφάλι στην κούρσα της Πέλλας.

Στην πρόσφατη περιοδεία του Θεόδωρου Καράογλου στην Πέλλα, μια παρουσία δίπλα του συζητήθηκε έντονα στα δημοσιογραφικά και πολιτικά πηγαδάκια: αυτή του δημοσιογράφου, Χρήστου Δημητριάδη. Ο έμπειρος δημοσιογράφος δεν συνόδευσε απλώς τον υποψήφιο Περιφερειάρχη, αλλά λειτούργησε ως ένας ουσιαστικός «δείκτης» της τοπικής πραγματικότητας.

Η κοινή τους εμφάνιση από την Αλμωπία μέχρι τα Γιαννιτσά στέλνει πολλαπλά μηνύματα. Για τον Καράογλου, το να έχει δίπλα του έναν άνθρωπο που γνωρίζει όσο λίγοι τα «μυστικά» και τις ανάγκες του νομού, αποτελεί στρατηγικό πλεονέκτημα. Από την άλλη, ο Χρήστος Δημητριάδης, με το κύρος της υπογραφής του και τη διεισδυτική ματιά του στην τοπική επικαιρότητα, προσέδωσε στην περιοδεία έναν τόνο εγκυρότητας και βάθους.

Στα παρασκήνια σχολιάστηκε ότι η χημεία των δύο ανδρών δεν είναι τυχαία. Βασίζεται σε μια μακρόχρονη σχέση εμπιστοσύνης και στην κοινή αντίληψη ότι η Πέλλα χρειάζεται ισχυρή φωνή στα κέντρα λήψης αποφάσεων. Όταν η πολιτική εμπειρία του Καράογλου συναντά τη δημοσιογραφική οξυδέρκεια του Δημητριάδη, το αποτέλεσμα είναι μια συμμαχία που ξέρει να διαβάζει σωστά τις εξελίξεις και να παρεμβαίνει εκεί που πραγματικά καίει ο τόπος.

Στη μάχη για την Περιφέρεια, οι σωστές «συνοδείες» είναι συχνά η μισή νίκη.

Κλείνοντας αυτό το οδοιπορικό στην τρέχουσα ειδησεογραφία και το παρασκήνιο της Πέλλας, γίνεται σαφές ότι η περιοχή μας βρίσκεται σε ένα κομβικό σημείο ανακατατάξεων και διεκδικήσεων. Από τα συγκινητικά εγκαίνια στους ακριτικούς Προμάχους και τις αναπτυξιακές υποσχέσεις των κυβερνητικών κλιμακίων, μέχρι τις «υψηλές πτήσεις» της περιφερειακής πολιτικής σκηνής, ο σφυγμός του τόπου παραμένει έντονος και απαιτητικός.

Σε αυτή τη δυναμική πραγματικότητα, η «Άποψη Πέλλας» θα συνεχίσει να αποτελεί το σταθερό σημείο αναφοράς σας. Με την ίδια αιχμηρή ματιά, το θάρρος της γνώμης και την προσήλωση στην αλήθεια —χωρίς παρωπίδες, αλλά με βαθιά γνώση του τοπικού γίγνεσθαι— θα είμαστε εδώ για να αναδεικνύουμε όσα συμβαίνουν μπροστά αλλά και πίσω από τις κάμερες.

Γιατί η πολιτική, ο πολιτισμός και η καθημερινότητα του πολίτη δεν κρίνονται μόνο από τα λόγια, αλλά από το αποτύπωμα που αφήνουν στον χρόνο. Μείνετε συντονισμένοι, γιατί στην Πέλλα, οι εξελίξεις δεν σταματούν ποτέ και η δική μας Άποψη είναι αυτή που κάνει τη διαφορά.

Ραντεβού στο επόμενο φύλλο!