Ο «Εκτροχιασμός» του Σιδηροδρομικού Οράματος της Πέλλας
Γράφει ο Χρήστος Δημητριάδης
Η πρόσφατη σύσκεψη στην Αντιπεριφέρεια Πέλλας με θέμα τον Προαστιακό Σιδηρόδρομο Θεσσαλονίκης – Έδεσσας μέσω Γιαννιτσών, αντί να αποτελέσει την αφετηρία μιας δυναμικής και ενωτικής διεκδίκησης, εξελίχθηκε σε μια ακόμη απογοητευτική επίδειξη πολιτικής μυωπίας. Ενώ οι κάτοικοι του νομού διψούν για σύγχρονες υποδομές, η πολιτική ηγεσία του τόπου —τόσο ο Αντιπεριφερειάρχης κ. Τζαμτζής, όσο και οι παριστάμενοι Βουλευτές— επέδειξαν μια αποσπασματική και ελλειμματική προσέγγιση που αγνοεί τη «μεγάλη εικόνα».
Το «έγκλημα» που συντελείται στην Πέλλα δεν είναι η έλλειψη χρηματοδότησης, αλλά η έλλειψη οράματος. Η προσέγγιση του ζητήματος είναι θεμελιωδώς λανθασμένη επειδή αρνείται να δει το σιδηροδρομικό δίκτυο ολιστικά, ως έναν ενιαίο αναπτυξιακό πνεύμονα για ολόκληρο τον νομό. Αντί γι’ αυτό, παρακολουθούμε μια παρέλαση δηλώσεων που εστιάζουν σε «μισές λύσεις» και μικροκομματικά οφέλη.
Οι τοποθετήσεις των Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας, κ.κ. Σταμενίτη και Βασιλειάδη, προσπαθούν να παρουσιάσουν τη σύσκεψη ως μια νίκη, μιλώντας για «ώρα διεκδίκησης» και «συστηματική συνεργασία». Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι ότι η διεκδίκησή τους σταματά εκεί που τελειώνουν τα Γιαννιτσά ή η Έδεσσα.
Ο κ. Σταμενίτης, για παράδειγμα, επικεντρώνεται στην επέκταση από τη Σίνδο έως τα Γιαννιτσά και τη Σκύδρα, όπου θα «κουμπώσει» με το υφιστάμενο δίκτυο. Αυτό είναι το πρώτο λάθος: Το «κούμπωμα» δεν αρκεί. Το υφιστάμενο δίκτυο Σκύδρα – Έδεσσα – Άρνισσα είναι γηρασμένο, αργό και απαξιωμένο. Ολιστική προσέγγιση σημαίνει πλήρης ανακαίνιση και εκσυγχρονισμός ολόκληρης της υφιστάμενης γραμμής, ώστε να γίνει ανταγωνιστική και ασφαλής.
Ο κ. Βασιλειάδης μιλά για «ρεαλισμό», αλλά ο ρεαλισμός του εξαντλείται στην αναμονή μιας «μελέτης σκοπιμότητας». Όταν ο νομός παραμένει συγκοινωνιακά απομονωμένος, η «σκοπιμότητα» είναι αυταπόδεικτη. Η αναμονή είναι απλώς δικαιολογία για την απραξία.
Το μεγαλύτερο «έγκλημα» αυτής της σύσκεψης είναι η απόλυτη σιωπή για την αναβίωση του σιδηροδρομικού δικτύου προς την Αριδαία. Η Αλμωπία, μια περιοχή με τεράστιο αγροτικό και τουριστικό δυναμικό, αφήνεται για άλλη μια φορά εκτός κάδρου.
- Αγροτική Οικονομία: Η Αριδαία είναι ένας από τους μεγαλύτερους παραγωγικούς δήμους της χώρας. Μια απευθείας σιδηροδρομική σύνδεση θα μείωνε δραματικά το μεταφορικό κόστος για τα προϊόντα της, καθιστώντας τα πιο ανταγωνιστικά στις αγορές της Θεσσαλονίκης και της Ευρώπης.
- Τουρισμός: Τα Λουτρά Πόζαρ είναι ένας παγκόσμιος προορισμός. Η αναβίωση του «Τρένου της Καρατζόβας» θα unlocked τον τουρισμό 4 εποχών, επιτρέποντας στους επισκέπτες να φτάνουν γρήγορα και με ασφάλεια στην περιοχή, χωρίς την ταλαιπωρία του επαρχιακού οδικού δικτύου.
Η παράλειψη της Αλμωπίας από τον σιδηροδρομικό σχεδιασμό είναι μια προδοσία προς τους κατοίκους και τους παραγωγούς της. Δείχνει ότι η πολιτική ηγεσία της Πέλλας δεν ενδιαφέρεται για την ισόρροπη ανάπτυξη του νομού, αλλά μόνο για τα έργα-βιτρίνα που εξυπηρετούν τα κεντρικά αστικά κέντρα.
Ο Αντιπεριφερειάρχης κ. Τζαμτζής, συγκαλώντας αυτή τη σύσκεψη «κατόπιν εορτής», επιβεβαιώνει την κριτική της κ. Τζάκρη για «απραξία» και «υποκριτική πρωτοβουλία». Γιατί τώρα; Γιατί right before the loss of European funding opportunities like the Recovery Fund? Η πρωτοβουλία του είναι reactive, μια προσπάθεια να δείξει ότι κάτι κάνει, ενώ στην πραγματικότητα δεν έχει καταθέσει κανένα ολοκληρωμένο, ολιστικό σχέδιο. Άλλο ένα μελάνο σημείο είναι η απουσία πρόσκλησης στους δημοσιογράφους της περιοχής να καλύψουν την σύσκεψη. Φοβάται κάτι η Αντιπεριφέρεια ή συνεχίσει να έχει την ίδια άποψη ότι οι δημοσιογράφοι δεν πρέπει να καλούνται και να ενημερώνονται για τόσο σοβαρά ζητήματα. Ας μην ξεχνάμε και την συνέντευξη τύπου του αντιπεριφερειάρχη προ καιρού που όλως τυχαίως ξέχασε να καλέσει δημοσιογράφους… Απίστευτα πράγματα δηλαδή.
Οι Βουλευτές, από την άλλη, φαίνονται ικανοποιημένοι με τα «μισά». Ο κ. Σταμενίτης και ο κ. Βασιλειάδης προσπαθούν να παρουσιάσουν μια απελπιστική συγκοινωνιακή κατάσταση ως νίκη, απλώς επειδή ο οδικός άξονας moving forward (μετά από δεκαετίες) ή επειδή το τρένο reaches Sindos. This is not claiming; this is acceptance of mediocrity.
Η κ. Τζάκρη, αν και ορθά στηλιτεύει την απραξία της Περιφέρειας και της Κυβέρνησης, εστιάζει περισσότερο στην πολιτική αντιπαράθεση παρά στην κατάθεση της συγκεκριμένης, ολιστικής λύσης που περιλαμβάνει την Αλμωπία.
Η Πέλλα δεν έχει χρόνο για άλλες «μισές» συσκέψεις και «μισές» διεκδικήσεις. Η «ώρα της διεκδίκησης» δεν είναι μια θεωρητική έννοια· είναι η στιγμή που απαιτούμε πλήρη χρηματοδότηση για ένα ολοκληρωμένο, ολιστικό σιδηροδρομικό δίκτυο. Ο πολίτες πλέον απαιτεί πλήρη ανακαίνιση και εκσυγχρονισμό της γραμμής Σκύδρα – Έδεσσα – Άρνισσα και δημιουργία και αναβίωση του σιδηροδρομικού δικτύου προς την Αριδαία, για αγροτικούς και τουριστικούς λόγους.
Αν ο Αντιπεριφερειάρχης και οι Βουλευτές δεν μπορούν να καταθέσουν και να υποστηρίξουν αυτό το ολιστικό όραμα, τότε απλώς αποδεικνύουν την ανεπάρκειά τους. Η Πέλλα απαιτεί ηγέτες με όραμα, όχι διαχειριστές της συγκοινωνιακής απομόνωσης. Ο σιδηρόδρομος είναι το μέλλον του νομού. Ή θα τον διεκδικήσουμε ολόκληρο, ή θα τον χάσουμε για πάντα.
