Από τις σημερινές ανακοινώσεις γίνεται πρόδηλο ότι ο κ. Μητσοτάκης ψάχνει απεγνωσμένα να βρει διέξοδο από το πολιτικό τέλμα, εξαγγέλλοντας μέτρα που θα   χρηματοδοτηθούν από το δημοσιονομικό υπερπλεόνασμα. Ωστόσο, οι κυβερνητικές εξαγγελίες έρχονται καθυστερημένα και κινούνται στην ίδια αποσπασματική λογική επιδομάτων, που επιστρέφουν μόνο ένα μέρος της αγοραστικής δύναμης που αφαιρείται από τους πολίτες. Η επέκταση της επιδότησης μόνο του diesel κατά 20 λεπτά και μόνο για τον μήνα Μάιο είναι μια εμβαλωματική επιλογή. Η κυβέρνηση αποφεύγει να πει ότι οι περισσότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν επιλέξει και τη μείωση των φόρων στα καύσιμα — πρόταση που έχει καταθέσει το ΠΑΣΟΚ για την περίοδο της κρίσης. Έτσι, η κρατική κερδοσκοπία προστίθεται στον πληθωρισμό που διαβρώνει το διαθέσιμο εισόδημα. Το μέτρο της επιστροφής ενός ενοικίου, ακόμη και μετά την αύξηση της περιμέτρου των ωφελουμένων, κινδυνεύει να αποδειχθεί ατελέσφορο, τη στιγμή που το 2025 τα ενοίκια στην Ελλάδα αυξήθηκαν με τριπλάσιο ρυθμό από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Όσο για την έκτακτη ενίσχυση σε οικογένειες με παιδιά, ύψους 150 ευρώ, αυτή απέχει πολύ από την ανάγκη για μια συγκροτημένη πολιτική μόνιμων παρεμβάσεων για το δημογραφικό, όπως αυτή που έχει προτείνει το ΠΑΣΟΚ. Αντίστοιχα, οι άπαξ παρεμβάσεις για τους συνταξιούχους υπολείπονται κατά πολύ των πραγματικών αναγκών τους. Το ΠΑΣΟΚ έχει δεσμευτεί για την επαναφορά ενός νέου ΕΚΑΣ, που θα στηρίξει 350.000 χαμηλοσυνταξιούχους — μια ουσιαστική και μόνιμη παρέμβαση. Ειδικά οι εξαγγελίες για το ιδιωτικό χρέος αποτελούν εμπαιγμό για τους υπερχρεωμένους συμπολίτες μας, αφού για να ενταχθούν σε καθεστώς 72 δόσεων πρέπει να αποδείξουν ότι δεν το έχουν ανάγκη! Η μόνη βιώσιμη λύση για το ιδιωτικό χρέος είναι η πρόταση του ΠΑΣΟΚ, στον πυρήνα της οποίας βρίσκεται η πάγια ρύθμιση 120 δόσεων για όλες τις οφειλές προς το Δημόσιο. Στον αντίποδα των συντηρητικών επιλογών της Νέας Δημοκρατίας, που βλέπει τον πολίτη σαν πελάτη, το ΠΑΣΟΚ προτείνει μια προοδευτική πολιτική που αντιμετωπίζει τις ανισότητες στη ρίζα τους και αποκαθιστά τη σχέση οικονομίας και κοινωνίας. Ας έχει, ακόμη, υπόψιν το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης ότι τα πρωτογενή υπερπλεονάσματα-μαμούθ, όπως το 4,9% του ΑΕΠ -πολύ πάνω από τον στόχο του 3,7% για το 2025 που επιβεβαίωσε η Eurostat-, δεν συνιστούν κυβερνητική επιτυχία, αλλά ομολογία αποτυχίας. Το κόστος αυτής της αποτυχίας συνεχίζουν να πληρώνουν οι Έλληνες πολίτες, ειδικά οι μικρομεσαίοι και οι ευάλωτοι, οι οποίοι επιβαρύνονται καθημερινά με τον «φόρο πληθωρισμού» μέσω των βαρύτερων έμμεσων φόρων στην Ευρωπαϊκή Ένωση.