Χρήστος Δημητριάδης: «Η Πέλλα δεν μπορεί πια να είναι ο παρατηρητής των εξελίξεων

Μετά από 23 χρόνια στην πρώτη γραμμή της τοπικής ενημέρωσης, ο έμπειρος εκδότης καταθέτει την υποψηφιότητά του για το Περιφερειακό Συμβούλιο, μιλώντας για το στοίχημα της αξιοπιστίας, τη σύνδεση Πέλλας-Χαλκιδικής και το όραμά του για έναν «θησαυρό» που πρέπει επιτέλους να αξιοποιηθεί.

Της Αναστασίας Δεκάκη

«Η είδηση είναι η ανάσα της κοινωνίας» και για τον Χρήστο Δημητριάδη, αυτή η ανάσα υπήρξε η κινητήριος δύναμη μιας διαδρομής 23 ετών. Από το πρώτο φύλλο της «Άποψης Πέλλας» το 2004 μέχρι την καθιέρωση του Halkidikipost και της ιστορικής εφημερίδας «Χαλκιδική», ο έμπειρος εκδότης απέδειξε ότι η δημοσιογραφική πένα μπορεί να παραμείνει αδέσμευτη και να κερδίζει την εμπιστοσύνη των πολιτών «φύλλο-φύλλο».

Σήμερα, ο Χρήστος Δημητριάδης αποφασίζει να περάσει από την καταγραφή των προβλημάτων στη λύση τους, καταθέτοντας την υποψηφιότητά του για το Περιφερειακό Συμβούλιο στην Πέλλα. Σε μια συνέντευξη-κατάθεση ψυχής, μιλά για τον «ανεκμετάλλευτο θησαυρό» της Πέλλας που παραμένει στάσιμος, εξηγεί πώς ένας «Πελλαίος» κέρδισε το στοίχημα της ενημέρωσης στη Χαλκιδική και ξεκαθαρίζει τη στάση του για τη δημοσιογραφική δεοντολογία: «Προτιμώ να είμαστε δεύτεροι και σωστοί, παρά πρώτοι και λάθος».

Με το βλέμμα στραμμένο στον πρωτογενή τομέα, τον τουρισμό 365 ημερών και το τέλος της οδικής απομόνωσης του νομού, ο Χρήστος Δημητριάδης δηλώνει έτοιμος να αλλάξει «εργαλείο», αλλά όχι αρχές, ζητώντας από τους συμπολίτες του να μετατρέψουν τη σχέση εμπιστοσύνης ετών σε μια νέα, δυναμική προοπτική για τον τόπο.

Ερ: Κύριε Δημητριάδη, συμπληρώνετε 23 χρόνια στις επάλξεις. Τι είναι αυτό που σας κρατά ακόμα «ερωτευμένο» με την είδηση μετά από δύο δεκαετίες;

«Η είδηση δεν είναι απλώς πληροφορία, είναι η “ανάσα” της κοινωνίας. Αυτό που με κρατά ζωντανό μετά από 23 χρόνια είναι η δυνατότητα να δίνω φωνή σε εκείνους που δεν ακούγονται και να αναδεικνύω την αλήθεια που συχνά κρύβεται πίσω από τους τίτλους. Ο “έρωτας” με τη δημοσιογραφία είναι η διαρκής αναζήτηση της δικαιοσύνης και της προόδου για τον τόπο μου.»

Ερ: Το 2004 κάνατε το μεγάλο βήμα με την «Άποψη Πέλλας». Πόσο δύσκολο ήταν για έναν νέο εκδότη τότε να κερδίσει την εμπιστοσύνη των συμπολιτών του;

«Ήταν ένα στοίχημα με τον εαυτό μου και την τοπική κοινωνία. Ένας νέος εκδότης τότε, έπρεπε να αποδείξει ότι η πένα του δεν είναι “προς πώληση” και ότι το χαρτί του αντέχει την αλήθεια. Η εμπιστοσύνη δεν κερδήθηκε σε μια μέρα· κερδήθηκε φύλλο-φύλλο, με ξενύχτια στο τυπογραφείο και με την απόφαση να είμαστε πάντα παρόντες στα δύσκολα της Πέλλας.»

Ερ: Πώς ένας “Πελλαίος” κατάφερε να κερδίσει το στοίχημα της ενημέρωσης σε μια περιοχή με τόσο έντονο τοπικό χαρακτήρα όπως η Χαλκιδική;

«Η τοπική ενημέρωση έχει έναν κοινό, πανανθρώπινο κώδικα: τον σεβασμό στον πολίτη. Στη Χαλκιδική, με το Halkidikipost, την εβδομαδιαία εφημερίδα “Θέμα της Χαλκιδικής” και την καθημερινή εφημερίδα “Χαλκιδική”, δεν εμφανίστηκα ως ένας ξένος εκδότης, αλλά ως ένας άνθρωπος που υπηρετεί την αλήθεια ενός ευλογημένου τόπου.

Για μένα, η Κεντρική Μακεδονία είναι μια ολότητα χωρίς διαχωριστικές γραμμές. Η σχέση μου με τη Χαλκιδική δεν είναι μόνο επαγγελματική, είναι βαθιά βιωματική. Από την ηλικία του ενός έτους, περνούσα τουλάχιστον τρεις μήνες κάθε χρόνο εκεί λόγω των ισχυρών οικογενειακών δεσμών με την περιοχή. Τη γνωρίζω, την πονάω και την αφουγκράζομαι όσο και την Πέλλα.

Η “συνταγή” της επιτυχίας ήταν απλή αλλά απαιτητική: Σοβαρότητα, ταχύτητα και ανάδειξη της καθημερινότητας. Όταν ο πολίτης βλέπει ότι είσαι δίπλα του, ότι ξέρεις τα προβλήματα του χωριού του επειδή τα έχεις περπατήσει, τότε σου δίνει το δικαίωμα να γίνεις η φωνή του. Αυτή την εμπιστοσύνη την κρατώ ως πολύτιμο εφόδιο και στη νέα μου προσπάθεια.»

Ερ: Το χαρτί έχει μέλλον ή η μάχη χάθηκε στην οθόνη;

«Το χαρτί είναι η ιστορία, η οθόνη είναι το παρόν. Στην επαρχία, η εφημερίδα παραμένει το “κειμήλιο” της εβδομάδας, το μέσο που έχει άλλη βαρύτητα. Ωστόσο, η μάχη δεν είναι για το μέσο, αλλά για το περιεχόμενο. Είτε σε μελάνι είτε σε pixel, αν η είδηση είναι έγκυρη, ο κόσμος θα την ακολουθήσει. Εμείς παντρέψαμε την παράδοση με την τεχνολογία.»

Ερ: Σε μια εποχή που τα “Fake News” κατακλύζουν το διαδίκτυο, ποιο είναι το δικό σας “αντίδοτο” μέσα από τα μέσα που διευθύνετε;

«Το αντίδοτο είναι η υπογραφή μας. Στα δικά μας μέσα, η είδηση διασταυρώνεται πριν δημοσιευθεί. Προτιμώ να είμαστε δεύτεροι και σωστοί, παρά πρώτοι και λάθος. Η αξιοπιστία χτίζεται σε 23 χρόνια και γκρεμίζεται σε ένα δευτερόλεπτο με μια ψευδή είδηση. Αυτή την ευθύνη την παίρνω προσωπικά.»

Ερ: Πώς καταφέρνετε να ισορροπείτε ανάμεσα στην αντικειμενική ενημέρωση και την προσωπική δημοσιογραφική άποψη;

«Η είδηση είναι ιερή, η άποψη είναι ελεύθερη. Ο αναγνώστης ξέρει να ξεχωρίζει το ρεπορτάζ από το άρθρο γνώμης. Η ισορροπία βρίσκεται στην τιμιότητα: να παρουσιάζεις τα γεγονότα ως έχουν και, όταν σχολιάζεις, να το κάνεις με επιχειρήματα και πάντα για το κοινό καλό.»

Ερ: Γιατί περνάτε στην «άλλη όχθη» στο Περιφερειακό Συμβούλιο;

«Δεν θεωρώ ότι αλλάζω όχθη, αλλά ότι αλλάζω εργαλείο. Τόσα χρόνια ελέγχω την εξουσία και καταγράφω τα προβλήματα. Τώρα, θέλω να χρησιμοποιήσω αυτή τη γνώση για να δώσω λύσεις. Δεν θέλω πια μόνο να γράφω για τα κακώς κείμενα της Πέλλας, αλλά να παλέψω μέσα στο Συμβούλιο για να τα διορθώσω.»

Ερ: Αν η Πέλλα ήταν πρωτοσέλιδο, ποιος θα ήταν ο τίτλος;

«“Πέλλα: Ένας ανεκμετάλλευτος θησαυρός σε αναμονή”. Έχουμε τα πάντα –αγροτική παραγωγή, τουρισμό, ιστορία– αλλά μας λείπει το “άλμα” προς το μέλλον. Αυτό το άλμα θέλω να υπηρετήσω.»

Ερ: Ποια είναι τα βασικά προβλήματα του τόπου σας που θεωρείτε ότι δεν έχουν αναδειχθεί όσο θα έπρεπε και σκοπεύετε να παλέψετε γι’ αυτά;

«Όλα αυτά τα χρόνια, μέσα από τη δημοσιογραφική έρευνα, κατέγραψα τις πληγές της Πέλλας. Σήμερα, η παρέμβασή μου εστιάζει σε τρεις πυλώνες που αποτελούν τη “ραχοκοκαλιά” του τόπου μας:

• Ο Πρωτογενής Τομέας: Δεν αρκεί πλέον μόνο η σκληρή δουλειά στο χωράφι. Χρειαζόμαστε την άμεση σύνδεση της παραγωγής μας με την καινοτομία και τη μεταποίηση. Ο αγρότης της Πέλλας πρέπει να αποκτήσει τη θωράκιση και την προστιθέμενη αξία που του στερούν οι παθογένειες δεκαετιών.
• Υποδομές και Οδικά Δίκτυα: Είναι αδιανόητο μια περιοχή με τέτοιο παραγωγικό και τουριστικό βάρος να παραμένει δέσμια υποδομών που έχουν μείνει στάσιμες. Η οδική μας απομόνωση πρέπει να τελειώσει τώρα.
• Τουρισμός 365 Ημερών: Η Πέλλα διαθέτει έναν σπάνιο συνδυασμό: Ιστορία, ιαματικό τουρισμό, βουνό και λίμνη. Σκοπεύω να παλέψω για ένα ενιαίο brand name που θα φέρνει επισκέπτες όλο τον χρόνο, δημιουργώντας θέσεις εργασίας για τους νέους μας.

Το δικό μου στοίχημα είναι να σταματήσει η Πέλλα να αντιμετωπίζεται ως ο “φτωχός συγγενής” της Περιφέρειας. Δεν μας αρκούν τα ημίμετρα. Διεκδικούμε τους πόρους και τη θέση που μας αξίζει βάσει της ιστορίας μας και της προσφοράς μας στην εθνική οικονομία.»

Ερ: Πώς σκοπεύετε να διαφυλάξετε τη δημοσιογραφική δεοντολογία στα μέσα σας κατά την προεκλογική περίοδο;

«Η απάντηση είναι μία: Με απόλυτη, κρυστάλλινη διαφάνεια. Τα μέσα ενημέρωσης που διευθύνω ήταν, είναι και θα παραμείνουν ανοιχτά σε όλες τις φωνές και όλες τις απόψεις, όπως επιτάσσει η 23χρονη πορεία μου. Η δική μου υποψηφιότητα δεν θα αποτελέσει σε καμία περίπτωση “προνομιακό χώρο” προσωπικής προβολής, αλλά μια αφορμή για γόνιμο δημοκρατικό διάλογο.

Θέλω όμως να είμαι απόλυτα ξεκάθαρος και στις πράξεις μου, όχι μόνο στα λόγια: Σε έγκαιρο χρόνο, αρκετούς μήνες πριν από τις κάλπες, θα αποχωρήσω πλήρως από τη διαχείριση των μέσων μου και θα παραιτηθώ από κάθε διευθυντική θέση. Για μένα, η δημοσιογραφική δεοντολογία δεν είναι μια θεωρητική έννοια, αλλά η καθημερινή μου υπογραφή. Με αυτή την κίνηση, διασφαλίζω την αμεροληψία της ενημέρωσης και αποδεικνύω ότι μπαίνω στη μάχη της αυτοδιοίκησης με μοναδικό όπλο τις θέσεις μου και την αγάπη για τον τόπο μου, και όχι τη δύναμη του εκδότη.»

Ερ: Πώς είναι μια τυπική μέρα;

«Είναι ένας διαρκής αγώνας με το χρόνο, μεταξύ Πέλλας και Χαλκιδικής. Ξεκινά με την ενημέρωση της πρώτης γραμμής και τελειώνει αργά το βράδυ με τον προγραμματισμό της επόμενης μέρας. Είναι μια ζωή στην “πρίζα”, αλλά η ικανοποίηση του να προσφέρεις ενημέρωση στον πολίτη αποζημιώνει κάθε κούραση.»

Ερ: Με ποιο μήνυμα συστήνεστε στους ψηφοφόρους της Πέλλας στην πορεία προς τις κάλπες;

«Το μήνυμά μου είναι απλό και ειλικρινές: Κοιτάζω κάθε συμπολίτη μου στα μάτια και του λέω πως η υποψηφιότητά μου δεν είναι μια νέα γνωριμία, αλλά η συνέχεια μιας σχέσης εμπιστοσύνης που κρατά 23 χρόνια.

Με ξέρετε από την υπογραφή μου, από τη φωνή μου, από τις μάχες που δώσαμε μαζί για να αναδείξουμε τα δίκαια του τόπου μας. Ξέρετε τις αξίες μου και το γεγονός ότι δεν φοβήθηκα ποτέ να πω την αλήθεια, όσο κι αν κόστιζε. Σήμερα, σας ζητώ να μου δώσετε τη δύναμη να μεταφέρω αυτή την “καθαρή φωνή” εκεί που παίρνονται οι αποφάσεις: στο Περιφερειακό Συμβούλιο.

Δεν διεκδικώ απλώς μια θέση, διεκδικώ την ευκαιρία να μετατρέψω τα προβλήματα που καταγράφαμε τόσα χρόνια σε εφαρμόσιμες λύσεις. Σας καλώ να παλέψουμε μαζί για μια Πέλλα που θα σταματήσει να είναι ο παρατηρητής των εξελίξεων. Για μια Πέλλα που δεν θα περιγράφει την ιστορία, αλλά θα τη γράφει η ίδια. Με έργο, με όραμα και, πάνω από όλα, με αξιοπρέπεια.»

—

Ο Χρήστος Δημητριάδης δεν επιδιώκει απλώς μια θέση στα έδρανα του Περιφερειακού Συμβουλίου· επιδιώκει να μεταφέρει εκεί την «καθαρή φωνή» που έχτισε με κόπο και συνέπεια επί δύο δεκαετίες. Με την απόφασή του να αποχωρήσει πλήρως από τη διαχείριση των μέσων του πριν από τις κάλπες, θέτει ο ίδιος τον πήχη της δεοντολογίας ψηλά, αποδεικνύοντας ότι η πολιτική για εκείνον δεν είναι μέσο προβολής, αλλά εργαλείο προσφοράς. Συστήνεται στους πολίτες της Πέλλας όχι ως ένας νέος πολιτικός, αλλά ως ένας παλιός γνώριμος, που ζητά την ευκαιρία να παλέψει για την αναγέννηση του «ανεκμετάλλευτου θησαυρού» της Μακεδονικής γης.