Στην πολιτική, όπως και στη ζωή, αυτά που λέγονται δημόσια είναι συχνά μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Κάτω από την επιφάνεια των επίσημων δελτίων τύπου, των εγκαινίων και των ανακοινώσεων, υπάρχει ένας ολόκληρος κόσμος από διεργασίες, ψιθύρους και στρατηγικές κινήσεις που καθορίζουν το μέλλον του τόπου μας.

Η στήλη των παραπολιτικών στην «Άποψη Πέλλας» δεν είναι εδώ για να αναπαράγει το προφανές, αλλά για να φωτίσει το παρασκήνιο. Εκεί όπου:

• Οι αυτοδιοικητικές συμμαχίες κλείνονται με μια χειραψία σε ένα καφενείο της Έδεσσας ή των Γιαννιτσών.
• Οι εσωκομματικές ισορροπίες δοκιμάζονται πριν φτάσουν στις κάλπες.
• Οι διαρροές γίνονται το εργαλείο για να μετρηθούν οι αντοχές των πολιτικών προσώπων του νομού μας.

Σε μια εποχή που η πληροφορία τρέχει με ταχύτητα, εμείς επιλέγουμε να στεκόμαστε στις λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά. Γιατί πολλές φορές, ένα «πηγαδάκι» έξω από το Δημαρχείο ή μια τυχαία συνάντηση σε μια εκδήλωση, λέει πολύ περισσότερα για το μέλλον της Πέλλας από μια προετοιμασμένη ομιλία.

Συντονιστείτε, γιατί η ουσία κρύβεται πάντα στις λεπτομέρειες.

Όταν ο Παύλος Ντε Γκρες αποφασίζει να ανοίξει τα χαρτιά του, τα μηχανάκια της τηλεθέασης παίρνουν «φωτιά». Η παρουσία του στο «Ενώπιος Ενωπίω» του Νίκου Χατζηνικολάου δεν ήταν απλώς μια συνέντευξη, αλλά ένα επικοινωνιακό success story, σχεδόν διπλασιάζοντας τα ποσοστά της εκπομπής με ρεκόρ σεζόν (15,5%).

Το ενδιαφέρον στοιχείο; Ο 58χρονος γιος του Κωνσταντίνου κατάφερε να «μαγνητίσει» το γυναικείο κοινό, κάτι σπάνιο για τέτοιου είδους πολιτικοκοινωνικές συζητήσεις. Η λακωνική του δήλωση το επόμενο πρωί («Είπα μερικές αλήθειες για την οικογένειά μου») δείχνει πως ο Παύλος γνωρίζει καλά το παιχνίδι των εντυπώσεων. Στην πολιτική σκακιέρα, τέτοιες εμφανίσεις που αγγίζουν το 19,5% σε τέταρτο, στέλνουν μηνύματα που ξεπερνούν τα όρια της τηλεοπτικής ψυχαγωγίας.

Σε μια στιγμή βαθύτατου πόνου, στον αποχαιρετισμό του πατέρα της, Αναστάση Παπαληγούρα, η Λένα Παπαληγούρα παρέδωσε ένα σπάνιο μάθημα πολιτικού ήθους. Ενώπιον της πολιτικής ηγεσίας, δεν περιορίστηκε σε αναμνήσεις, αλλά άγγιξε μια ανοιχτή πληγή της ελληνικής κοινωνίας: την ανακουφιστική φροντίδα.

Η τοποθέτησή της πως η στήριξη των ασθενών στις τελευταίες τους στιγμές είναι «δείκτης πολιτισμού», δεν ήταν απλή εξομολόγηση, αλλά μια ηχηρή πολιτική πράξη. Όταν το κράτος υστερεί σε δομές που επιτρέπουν την αξιοπρέπεια μέχρι το τέλος, η δημόσια διεκδίκηση μέσα από έναν επικήδειο αποτελεί την πιο γνήσια μορφή πίεσης προς την εξουσία. Μια υπενθύμιση πως η πραγματική πρόοδος δεν κρίνεται στα νούμερα, αλλά στην ανθρωπιά με την οποία στεκόμαστε δίπλα σε όσους «φεύγουν».

Η απώλεια της Άννας Ψαρούδα-Μπενάκη, σε ηλικία 92 ετών, κλείνει ένα μεγάλο κεφάλαιο της μεταπολιτευτικής μας ιστορίας. Δεν ήταν απλώς μια πολιτικός ή μια κορυφαία ακαδημαϊκός του Ποινικού Δικαίου· ήταν η γυναίκα που «γκρέμισε» τα ανδρικά οχυρά της εξουσίας, γινόμενη η πρώτη γυναίκα Πρόεδρος της Βουλής και η πρώτη Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών.

Απόγονος ιστορικής οικογένειας θαλασσομάχων, η Μπενάκη έδωσε τις δικές της μάχες στο κοινοβούλιο και στα έδρανα, συνδυάζοντας την επιστημονική αυστηρότητα με το πολιτικό ανάστημα. Η πορεία της, από το 1981 έως την κορυφή του νομοθετικού σώματος, αποτελεί φάρο για κάθε γυναίκα που διεκδικεί ρόλο στα κοινά – ειδικά σε περιοχές όπως η δική μας, όπου η γυναικεία εκπροσώπηση παραμένει ζητούμενο. Η ιστορία θα την καταγράψει ως την προσωπικότητα που απέδειξε ότι το θεσμικό βάρος δεν έχει φύλο, αλλά ποιότητα.

Σε μια εποχή που οι περισσότεροι αρκούνται σε χαιρετισμούς και φωτογραφίες, η Δήμαρχος Σκύδρας, Κατερίνα Ιγνατιάδου, επέλεξε τον χορό των εργαζομένων στην καθαριότητα των σχολείων για να στείλει ένα ηχηρό μήνυμα ουσίας. Η αναφορά της δεν ήταν τυχαία: ο Δήμος Σκύδρας παραμένει ο μοναδικός στην περιοχή που κάνει την υπέρβαση, μετατρέποντας τις τρίωρες συμβάσεις του Υπουργείου σε πλήρους απασχόλησης, με κόστος 100.000 ευρώ ετησίως από το δημοτικό ταμείο.

Δεν είναι μόνο η οικονομική στήριξη ή η πληρωμή των δικαστικών αποφάσεων για τα μισθολογικά κλιμάκια· είναι η έμπρακτη αναγνώριση ενός κλάδου που συχνά μένει στην αφάνεια. Όταν η Πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Γιαννιτσών προβάλλει τη Σκύδρα ως παράδειγμα προς μίμηση για τους υπόλοιπους Δήμους, αντιλαμβάνεται κανείς ότι η «συνταγή» της Ιγνατιάδου βασίζεται σε μια απλή αλλά σπάνια αρχή: η αποτελεσματικότητα στα σχολεία περνά μέσα από την αξιοπρέπεια των εργαζομένων.

Δεν είναι μόνο τα μεγάλα έργα υποδομής που μετράνε, αλλά και εκείνες οι μικρές, ζωντανές κυψέλες πολιτισμού που κρατούν τις τοπικές κοινωνίες ενωμένες. Η Δήμαρχος Σκύδρας, Κατερίνα Ιγνατιάδου, βρέθηκε στα «γενέθλια» των δύο χρόνων της βιβλιοθήκης του ΦΕΣ ΚΑΛΗΣ, στέλνοντας ένα σαφές μήνυμα: ο εθελοντισμός και το μεράκι των συνδημοτών μας είναι η κινητήριος δύναμη του τόπου.

Η Δήμαρχος δεν φείδεται επαίνων για τον Πρόεδρο Χρήστο Λημνιό και τους ανθρώπους του συλλόγου, αναγνωρίζοντας πως χώροι που «ξεχειλίζουν από αγάπη και τάξη» αποτελούν το ιδανικό περιβάλλον για τα παιδιά μας. Με την παρουσίαση του παραμυθιού της Μαρίας Ξανθοπούλου-Κανελλιάδου να κλέβει την παράσταση, η Ιγνατιάδου υπενθύμισε πως η διοίκηση οφείλει να στέκεται δίπλα σε όσους αφιερώνουν προσωπικό χρόνο για το κοινό καλό. Όταν το βιβλίο γίνεται «παράθυρο στον κόσμο» για την Καλή, το κέρδος είναι συνολικό για όλο τον Δήμο.

Η Θεσσαλονίκη και ολόκληρη η Μακεδονία θυμούνται τον Ντίνο Κοσμόπουλο, έναν άνθρωπο που ταύτισε το όνομά του με το ήθος και τη διεκδίκηση. Ο θάνατός του, λίγο πριν την έναρξη εκδήλωσης στο Καυτανζόγλειο, μοιάζει σχεδόν συμβολικός για έναν άνδρα που υπηρέτησε τον αθλητισμό και τα κοινά μέχρι την τελευταία στιγμή.

Κληρονόμος μιας βαριάς αθλητικής ιστορίας στον Ηρακλή, κατάφερε να γράψει τη δική του σελίδα ως Δήμαρχος Θεσσαλονίκης. Ωστόσο, η ιστορία θα τον μνημονεύει πάντα για την κορυφαία στιγμή της πολιτικής του διαδρομής: το ιστορικό συλλαλητήριο της 14ης Φεβρουαρίου 1992. Τότε που, υπό τη δική του πρωτοβουλία, ένα εκατομμύριο πολίτες ένωσαν τη φωνή τους για το όνομα της Μακεδονίας. Ο Ντίνος Κοσμόπουλος υπήρξε ένας πολιτικός παλαιάς κοπής, από εκείνους που ήξεραν να εμπνέουν χωρίς κραυγές, αφήνοντας πίσω του μια παρακαταθήκη αξιοπρέπειας που σπανίζει στις μέρες μας.

Ο Δήμαρχος Αλμωπίας, Νίκος Παρούτογλου, φαίνεται πως βρήκε το «φλουρί» της επικοινωνίας αυτό το διήμερο, παρουσιάζοντας έναν Δήμο που ξαφνικά «πατά γερά στα πόδια του». Από την Αριδαία μέχρι τη Νότια και το Λουτράκι, οι υποσχέσεις για μειώσεις τελών και επιδόματα γέννας έπεσαν βροχή, με το επιχείρημα της οικονομικής εξυγίανσης να αποτελεί το μόνιμο «ρεφρέν» του.

Ενδιαφέρουσα, βέβαια, η παραδοχή πως η προμήθεια απινιδωτών ήταν συνέχεια της προηγούμενης διοίκησης –μια σπάνια δόση πολιτικής αβρότητας– όμως οι αιχμές για το «νοικοκύρεμα» που πλέον… επιτρέπει παροχές, δείχνουν ξεκάθαρα προς το παρελθόν. Το ερώτημα που ψιθυρίζεται στα πηγαδάκια της Αλμωπίας είναι ένα: Είναι η οικονομική άνθηση τόσο ραγδαία όσο περιγράφεται ή μήπως οι «στέρεες βάσεις» χτίζονται με υλικά προεκλογικής αισιοδοξίας, τώρα που τα ΚΑΠΗ αποκτούν επιτέλους στέγη; Ο πήχης για τον «πρωταγωνιστικό ρόλο» μπήκε ψηλά· μένει να δούμε αν το ταμείο θα αντέξει την παράσταση.

Αν η 2η Τακτική Συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Έδεσσας ήταν ταινία, θα ήταν σίγουρα θρίλερ με στοιχεία πολιτικού νουάρ. Το κλίμα «ηφαιστείου» δεν πυροδοτήθηκε μόνο από τις βαριές εκφράσεις περί «ξεδιαντροπιάς», αλλά από μια αίσθηση ότι η πόλη οδηγείται σε αδιέξοδο.

Η αποκάλυψη για το «ξεχασμένο» συρτάρι που έκρυβε την επιστολή Ροδίτση για το περιβόητο Φωτοφίνις, εξέθεσε το Προεδρείο, αλλά η πραγματική «βόμβα» ήταν άλλη: η κυνική ομολογία πως η πλατφόρμα “MyStreet” και τα πρόστιμα των 8.000 ευρώ θα φέρουν μαζικά λουκέτα στα μαγαζιά. Όταν ο Δήμαρχος δηλώνει «λυπάμαι, θα κλείσουν όλα», η αγορά της Έδεσσας δεν ψάχνει για συμπόνια, αλλά για προστασία.

Το κερασάκι στην τούρτα; Η δημοσκόπηση που φέρνει τον Δήμαρχο στην προτελευταία θέση της Ελλάδας με το ισχνό 21%. Μπορεί η Δημοτική Αρχή να απαξιώνει τα νούμερα ως «ανάξια λόγου», όμως όταν η δασκάλα στην Άρνισσα αναγκάζεται να κάνει την καθαρίστρια και οι στέγες στα χωριά μπάζουν νερά, το 21% μοιάζει περισσότερο με καθρέφτη παρά με στατιστικό λάθος. Στην Έδεσσα του 2026, η «Ώρα Μηδέν» δεν είναι σύνθημα, είναι η καθημερινότητα που ζητά επειγόντως πυξίδα.

Υπάρχουν στιγμές που η πολιτική οφείλει να υποκλίνεται στην προσφορά και ο Δήμαρχος Πέλλας, Στάθης Φουντουκίδης, το έπραξε με τον πλέον ουσιαστικό τρόπο στην Κρύα Βρύση. Η βράβευση της Εθελοντικής Ομάδας της ΕΝ.Ε.ΕΦ. δεν ήταν μια τυπική «φωτογραφική» εκδήλωση, αλλά μια κίνηση ουσίας για τους ανθρώπους που έσωσαν μια ολόκληρη οικοδομή από τις φλόγες πριν έναν μήνα.

Ο Δήμαρχος δεν έμεινε μόνο στα λόγια και τις πλακέτες. Η δέσμευσή του για παροχή ενδυματολογικού υλικού και η εντολή προς το δημοτικό γκαράζ για τεχνική υποστήριξη στα εργαλεία των εθελοντών, δείχνουν έναν άνθρωπο που αντιλαμβάνεται πως η πολιτική προστασία ξεκινά από το «νοιάξιμο» εκείνων που βγαίνουν στην πρώτη γραμμή. Με τους Αντιδημάρχους και τους τοπικούς φορείς στο πλευρό του, ο Φουντουκίδης έστειλε το μήνυμα: Στον Δήμο Πέλλας, ο εθελοντισμός δεν είναι απλώς μια λέξη, αλλά μια σχέση εμπιστοσύνης που η νέα δημοτική αρχή σκοπεύει να θωρακίσει.

Σε κλίμα που θύμιζε περισσότερο οικογενειακή σύναξη παρά τυπική εκδήλωση, ο Δήμαρχος Πέλλας, Στάθης Φουντουκίδης, έκοψε τη βασιλόπιτα του Συλλόγου Εργαζομένων, στέλνοντας μηνύματα με πολλαπλούς αποδέκτες. Η παρουσία του Προέδρου του Συλλόγου, Λευτέρη Αβραμίδη, έφερε στο προσκήνιο το «καυτό» ζήτημα των εργαζομένων μέσω ΕΣΠΑ – ανθρώπων που μετρούν έως και 20 χρόνια προσφοράς αλλά παραμένουν σε καθεστώς αβεβαιότητας.

Ο Φουντουκίδης, δείχνοντας αντανακλαστικά, δεν περιορίστηκε στις τυπικές ευχές. Δεσμεύτηκε πως το θέμα είναι ψηλά στην ατζέντα της ΚΕΔΕ, διαβεβαιώνοντας πως ο Δήμος θα παλέψει για την παραμονή τους, καθώς οι υπηρεσίες τους είναι «ζωτικής σημασίας». Το πιο ενδιαφέρον σημείο της ομιλίας του, όμως, ήταν η προτροπή για «ανθρώπινη προσέγγιση» απέναντι στον πολίτη, ακόμη και σε στιγμές έντασης. Φαίνεται πως ο Δήμαρχος επενδύει στο «πρόσωπο» του Δήμου, ζητώντας από τους υπαλλήλους να γίνουν η ασπίδα του πολίτη στην καθημερινότητα. Όταν η διοίκηση αναγνωρίζει τον εργαζόμενο, ο εργαζόμενος επιστρέφει το σεβασμό στον δημότη – αυτό είναι το στοίχημα για το 2026.

Σε μια εποχή που η ιστορική γνώση συχνά υποχωρεί μπροστά στην ταχύτητα της καθημερινότητας, ο βουλευτής της ΝΔ, Λάκης Βασιλειάδης, επιμένει να δίνει το «παρών» εκεί που χτυπά η καρδιά της μακεδονικής ταυτότητας. Η παρουσία του στις εκδηλώσεις μνήμης για το «Στοιχειό του Βάλτου», τον θρυλικό Γκόνο Γιώτα, δεν ήταν απλώς θεσμική υποχρέωση, αλλά μια έμπρακτη κατάθεση σεβασμού στην ιστορική κληρονομιά της Πέλλας.

Ο Βασιλειάδης γνωρίζει καλά πως ένας τόπος που δεν θυμάται τους ήρωές του, δεν μπορεί να σχεδιάσει το μέλλον του. Με τη δήλωσή του ότι η ιστορία του Βάλτου είναι το θεμέλιο της ταυτότητάς μας, ο βουλευτής συνδέει το χθες με το σήμερα, θυμίζοντας σε όλους πως η ελληνικότητα της περιοχής δεν ήταν δεδομένη, αλλά κερδήθηκε με αγώνες. Η σταθερή του παρουσία δίπλα στους τοπικούς φορείς και η έμφαση στην ανάδειξη της τοπικής ιστορίας, τον καθιστούν έναν πολιτικό που, αν και κινείται στα κέντρα των αποφάσεων στην Αθήνα, δεν ξεχνά ποτέ τις «ρίζες» που κρατούν όρθιο τον νομό μας. Αθάνατος ο ήρωας, αλλά και ζωντανή η μνήμη που ο Λάκης φροντίζει να διατηρείται ακέραια.

Αν υπάρχει ένας πολιτικός στην Πέλλα που η παρουσία του στις εθνικές επετείους και τις τιμές των ηρώων δεν είναι απλώς «θεσμική», αλλά βαθιά βιωματική, αυτός είναι ο Γιώργος Καρασμάνης. Ο πρώην Υπουργός και Βουλευτής της ΝΔ βρέθηκε για ακόμη μια χρονιά στο μνημόσυνο του θρυλικού Γκόνου Γιώτα, αποτίοντας φόρο τιμής στον οπλαρχηγό που σφράγισε με το αίμα του την ελληνικότητα του Βάλτου.

Ο Καρασμάνης, με το γνωστό δωρικό του ύφος, υπογράμμισε πως η απότιση τιμής στον «Ήρωα των Γιαννιτσών» είναι το ελάχιστο χρέος απέναντι σε εκείνους που κράτησαν τη Μακεδονία ελεύθερη. Για τον έμπειρο κοινοβουλευτικό, η διατήρηση της εθνικής μνήμης αποτελεί «πρώτη προτεραιότητα», ειδικά σε μια εποχή που οι προκλήσεις απαιτούν καθαρές θέσεις και ιστορική γνώση. Η συνέπειά του να βρίσκεται κάθε χρόνο στον τάφο του Γκόνου Γιώτα, στέλνει ένα ηχηρό μήνυμα στους δημότες: πως η πολιτική, εκτός από το «σήμερα», οφείλει να σέβεται και το «χθες» που μας επέτρεψε να είμαστε ελεύθεροι.

Ενώ τα τρακτέρ βρίσκονταν στο Σύνταγμα, η Θεοδώρα Τζάκρη, με την ιδιότητα της Αντιπροέδρου του Κινήματος Δημοκρατίας, επέλεξε να βρεθεί στην «πηγή» των προβλημάτων, στο πλευρό των κερασοπαραγωγών και των ακριτών της Αλμωπίας. Η συνάντησή της με το μπλόκο Έδεσσας-Αλμωπίας το βράδυ της Παρασκευής δεν ήταν μια απλή επίσκεψη αβροφροσύνης, αλλά μια σκληρή ακτινογραφία των «ελληνικών καλένδων» στις οποίες έχουν παραπεμφθεί οι αποζημιώσεις για τον παγετό του 2025.

Η Τζάκρη «σήκωσε το γάντι» απέναντι στην κυβέρνηση, αποκαλύπτοντας το δημοσιονομικό θρίλερ πίσω από τα ΚΟΕ και τα 70 εκατομμύρια που αναζητούνται για τα κεράσια της Πέλλας. Δεν έμεινε όμως εκεί. Με την επίσκεψή της σε Νότια, Περίκλεια και Αρχάγγελο, ανέδειξε ένα «κρυφό» σκάνδαλο: το ιδιοκτησιακό χάος στα Τρία Έλατα που απειλεί να αφήσει τους αγρότες χωρίς επιδοτήσεις το 2026. Με την ερώτηση-καταπέλτη προς τον Υπουργό, η Βουλευτής ζητά πλέον καθαρές νομοθετικές λύσεις και όχι άλλα «παραμύθια». Στην Πέλλα του 2026, η Τζάκρη δείχνει ότι ξέρει να μετατρέπει την αγροτική οργή σε θεσμική πίεση, την ώρα που το Υπουργείο φαίνεται να… «ξεχνά» τα κεράσια στον σχεδιασμό του ΕΣΠΑ.

Την ώρα που ο δημόσιος διάλογος συχνά αναλώνεται σε διαπιστώσεις για τις ελλείψεις στο ΕΣΥ, ο Βουλευτής της ΝΔ, Διονύσης Σταμενίτης, επιλέγει τον δρόμο των αποτελεσμάτων. Η είδηση για την αποστολή των προκηρύξεων 1Κ/2026 και 2Κ/2026 στο Εθνικό Τυπογραφείο φέρει τη σφραγίδα της συνεπούς διεκδίκησης, εξασφαλίζοντας περίπου 30 νέες θέσεις κρίσιμου προσωπικού για τις δομές της Πέλλας.

Δεν πρόκειται απλώς για νούμερα, αλλά για ουσιαστική «ένεση» ζωής σε Νοσοκομεία, Κέντρα Υγείας και ΕΚΑΒ. Από τους πληρώματα ασθενοφόρων στην Άρνισσα και τα Γιαννιτσά, μέχρι τους τεχνικούς στην Αριδαία και το διοικητικό προσωπικό στην Κρύα Βρύση, ο Σταμενίτης δείχνει να γνωρίζει την ανθρωπογεωγραφία των αναγκών του νομού σπιθαμή προς σπιθαμή. Με τις συγκεκριμένες προσλήψεις, ο Βουλευτής επιβεβαιώνει ότι η στήριξη της Υγείας είναι γι’ αυτόν μια «σταθερή προτεραιότητα» που μεταφράζεται σε πράξεις. Στην Πέλλα του 2026, το στοίχημα είναι η ασφάλεια του πολίτη και ο Σταμενίτης αποδεικνύει ότι διαθέτει το σχέδιο και την επιμονή να το κερδίσει.

Δεν είναι απλώς μια φωτογραφία, είναι ένα πολιτικό μανιφέστο. Η πρόσφατη συνύπαρξη παλαιών και νέων στελεχών στη ΔΕΕΠ Ηλείας –με ονόματα όπως ο Δημήτρης Αβραμόπουλος, ο Γρηγόρης Δημητριάδης, ο Κωνσταντίνος Κυρανάκης και ο Δημήτρης Τσιόδρας– αποτυπώνει ανάγλυφα τον λόγο που η Νέα Δημοκρατία παραμένει η κυρίαρχη δύναμη στον πολιτικό χάρτη.

Όπως επισημαίνεται και στο σχετικό σχόλιο, η δύναμη της παράταξης κρύβεται στην ικανότητά της να παντρεύει την εμπειρία των παλαιότερων με την ορμή και την ανανέωση της νέας γενιάς. Στο γαλάζιο στρατόπεδο, η συνέχεια δεν είναι μια θεωρητική έννοια, αλλά μια ζωντανή πράξη όπου οι αξίες του παρελθόντος γίνονται η βάση για την προοπτική του μέλλοντος. Είναι αυτή η «χημεία» μεταξύ των ιστορικών στελεχών και των νέων τεχνοκρατών που δημιουργεί μια σταθερά, ικανή να απορροφά κραδασμούς και να εκπέμπει αίσθημα σιγουριάς στους ψηφοφόρους. Στην πολιτική σκακιέρα, ο συνδυασμός «πορεία – αξίες – προοπτική» παραμένει το πιο δυνατό χαρτί της οδού Πειραιώς.

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ραδιοφώνου, μια ιστορική φωτογραφία ήρθε να μας υπενθυμίσει ότι η Έδεσσα δεν υπήρξε μόνο η πόλη των νερών, αλλά και η πρωτεύουσα της ελεύθερης ραδιοφωνίας στην ελληνική επαρχία. Το μακρινό 1988, ο δικηγόρος και δημοσιογράφος Άρης Παπαγιάννης τόλμησε αυτό που φαινόταν ακατόρθωτο: τη δημιουργία του ΠΕΛΛΑ FM stereo (103,2), του πρώτου νόμιμου σταθμού εκτός Αθηνών.

Η εικόνα με τους Ιταλούς τεχνικούς (Τζιάνι, Λίνο, Κλαούντιο) και τον Άρη Παπαγιάννη στο στούντιο, ξυπνά μνήμες από μια εποχή ρομαντισμού αλλά και υψηλών επιδόσεων. Με την ακροαματικότητα να αγγίζει το ασύλληπτο 24,5% (Focus/Bari), ο ΠΕΛΛΑ FM δεν ήταν απλώς ένας σταθμός, αλλά το «εθνικό δίκτυο» του νομού μας. Σήμερα, που το ραδιόφωνο αλλάζει μορφή, η ιστορία αυτή αποτελεί την καλύτερη απόδειξη πως όταν η Πέλλα έχει όραμα και ανθρώπους με μεράκι, μπορεί να πρωταγωνιστεί σε πανελλαδικό επίπεδο.

Ποιος είπε ότι η αγροτική πολιτική περιορίζεται στα μπλόκα και τα υπουργικά γραφεία της Αθήνας; Ο βουλευτής Πέλλας, Λάκης Βασιλειάδης, φαίνεται πως παίζει πλέον σε «διπλό ταμπλό», συνδυάζοντας το άρωμα του κάμπου με εκείνο της διεθνούς διπλωματίας.

Ως Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου, ο Λάκης υποδέχθηκε στη Βουλή τον Αλβανό Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης, Andis Salla, και την πολυπληθή συνοδεία του (Πρέσβεις, Υφυπουργούς και Δημάρχους). Το πικάντικο της υπόθεσης; Ενώ όλοι μιλούν για την ανάγκη εργατικών χεριών και εμπορικών σχέσεων, ο Βασιλειάδης φροντίζει να χτίζει γέφυρες «κοινοβουλευτικής διπλωματίας» που ίσως αποδειχθούν πολύ πιο χρήσιμες από μια απλή τυπική συνάντηση.

Με την κλιματική κρίση να μην γνωρίζει σύνορα και τον πληθωρισμό να «τσιμπάει» και στις δύο πλευρές, ο Λάκης δείχνει ότι ξέρει να ελίσσεται. Μπορεί το επίκεντρο να ήταν η Αλβανική αντιπροσωπεία, αλλά το βλέμμα του βουλευτή είναι σίγουρα στραμμένο στο πώς αυτή η «ανταλλαγή τεχνογνωσίας» θα φέρει αποτελέσματα για τους παραγωγούς της Πέλλας. Όταν η κοινοβουλευτική διπλωματία συναντά την αγροτική παραγωγή, ο Λάκης αποδεικνύει ότι ξέρει να «οργώνει» το έδαφος, ακόμη και πάνω στο χαλί της Βουλής.

Υπάρχουν σύλλογοι που αποτελούν την «καρδιά» των χωριών μας και ο Σύλλογος Ποντίων Ριζού απέδειξε για ακόμη μια φορά πως ξέρει να κρατά αυτή την καρδιά ζωντανή. Σε ένα κλίμα κατάνυξης αλλά και αισιοδοξίας, η Πρόεδρος Έφη Παπαδοπούλου και το Διοικητικό Συμβούλιο υποδέχθηκαν μέλη και φίλους για τον καθιερωμένο Αγιασμό και την κοπή της βασιλόπιτας.

Η παρουσία των Αντιδημάρχων Σκύδρας Φάνη Σεμερτζίδη και Γιάννη Θεοδοσίου, καθώς και του Προέδρου της κοινότητας Χαράλαμπου Φαντίδη, υπογραμμίζει τη στήριξη του Δήμου Σκύδρας στις εστίες πολιτισμού που επιμένουν να δημιουργούν. Το πιο ελπιδοφόρο μήνυμα, όμως, ήρθε από την αναφορά της Προέδρου στην «καλή πρόοδο των παιδιών». Με τον χοροδιδάσκαλο Ηρακλή Σουμελίδη στις επάλξεις, είναι φανερό πως στο Ριζό η ποντιακή παράδοση δεν είναι απλώς μνήμη, αλλά μια σκυτάλη που περνά με επιτυχία στα χέρια των νεότερων. Όπως χαρακτηριστικά ειπώθηκε, ο Σύλλογος «συνεχίζει δυναμικά», αποδεικνύοντας πως οι ρίζες μας είναι το πιο γερό θεμέλιο για το μέλλον.

Στο ΠΑΣΟΚ έχουν ήδη πατήσει το κουμπί της προεκλογικής κινητοποίησης, μετατρέποντας το επικείμενο συνέδριο των τελών Μαρτίου σε εφαλτήριο για μια μάχη που προβλέπεται «σκληρή και ανελέητη». Ωστόσο, η ηγετική ομάδα του Νίκου Ανδρουλάκη φαίνεται πως έχει αποφασίσει να ανοίξει ένα ακόμη μέτωπο πριν καν φτάσει στις εθνικές κάλπες: αυτό με τις εταιρείες δημοσκοπήσεων.

Το σύνθημα δόθηκε εμμέσως από τον Πρόεδρο, αλλά η Μιλένα Αποστολάκη από τη Θεσσαλονίκη το έκανε «λιανά», στοχοποιώντας ανοιχτά τις μετρήσεις που διαμορφώνουν το κλίμα στην κοινωνία. Στη Χαριλάου Τρικούπη θεωρούν ότι το «παιχνίδι» των ποσοστών είναι συχνά κατευθυνόμενο και δεν αντικατοπτρίζει τη δυναμική που βλέπουν στις τοπικές οργανώσεις, όπως και εδώ στην Πέλλα. Όταν η αμφισβήτηση των δημοσκοπήσεων γίνεται επίσημη γραμμή, είναι σαφές πως το ΠΑΣΟΚ προετοιμάζεται για μια μετωπική σύγκρουση, ποντάροντας περισσότερο στο «πεζοδρόμιο» και λιγότερο στα τηλεφωνήματα των ερευνητών. Το ερώτημα είναι αν η τακτική αυτή θα συσπειρώσει τη βάση ή αν θα ερμηνευτεί ως άμυνα απέναντι σε δύσκολα ευρήματα.

Είναι τουλάχιστον οξύμωρο να διαφημίζεται το Πρότυπο ΕΠΑΛ Κρύας Βρύσης ως κόσμημα της τεχνικής εκπαίδευσης —με τις ευλογίες μάλιστα του ίδιου του Πρωθυπουργού από την επίσκεψή του το 2023— και την ίδια ώρα 11 μαθητές να αντιμετωπίζονται ως «αριθμοί» σε έναν άγονο διαγωνισμό. Η επιστολή-κραυγή του Προέδρου του Συλλόγου Γονέων, Ιωάννη Στογιαννίδη, προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ξεγυμνώνει μια γραφειοκρατία που φαίνεται να έχει χάσει την επαφή με το οδικό δίκτυο της Πέλλας.

Το προτεινόμενο «συγκοινωνιακό παζλ» με τρεις συγκοινωνίες και αναμονές σε διασταυρώσεις για να φτάσει ένα παιδί από τα Καλύβια ή το Λιποχώρι στο μάθημα, δεν είναι λύση· είναι αντικίνητρο για μόρφωση. Όσο για την προτροπή της Περιφέρειας να γίνουν οι εργαζόμενοι γονείς «ταξιτζήδες» με επιδόματα που πληρώνονται μετά από ενάμιση χρόνο, αυτή αγγίζει τα όρια του πολιτικού σουρεαλισμού.

Στην Πέλλα του 2026, δεν μπορεί η «οικονομία κλίμακος» να μπαίνει πάνω από την ασφάλεια των μαθητών. Αν το σχολείο είναι όντως «Πρότυπο», τότε και η μέριμνα για τη μεταφορά του πρέπει να είναι ανάλογη. Διαφορετικά, οι εξαγγελίες για αναβάθμιση της παιδείας θα θυμίζουν το δρομολόγιο των μαθητών: μια ατελείωτη διαδρομή με πολλές στάσεις και κανέναν τελικό προορισμό.

Υπάρχουν στιγμές που η τοπική αυτοδιοίκηση οφείλει να βγάζει το καπέλο στους πολίτες της και η πρόσφατη βράβευση της εθελοντικής ομάδας της ΕΝ.Ε.ΕΦ. Κρύας Βρύσης από τον Δήμαρχο Πέλλας, Στάθη Φουντουκίδη, ήταν ακριβώς μια τέτοια περίπτωση. Η αφορμή —η κατάσβεση πυρκαγιάς σε σοφίτα πριν επεκταθεί— ήταν απλώς το κερασάκι στην τούρτα μιας διαχρονικής προσφοράς.

Το «ζουμί» της υπόθεσης, όμως, βρίσκεται στις δεσμεύσεις. Ο Φουντουκίδης δεν αρκέστηκε σε μια τυπική πλακέτα και μερικές φωτογραφίες. Η παράδοση ενδυματολογικού υλικού και η υπόσχεση για τεχνική υποστήριξη μέσω του δημοτικού γκαράζ δείχνουν ότι η διοίκηση αντιλαμβάνεται τον εθελοντισμό ως οργανικό κομμάτι της πολιτικής προστασίας και όχι ως «φτηνό δεκανίκι».

Ο επικεφαλής της ομάδας, Χρήστος Ουζουνίδης, έριξε και την «πάσα» για το μέλλον: μια δεύτερη ρυμουλκούμενη δεξαμενή νερού στο γκαράζ της Κρύας Βρύσης για ακόμη ταχύτερη επέμβαση. Σε έναν δήμο που η ασφάλεια των πολιτών είναι προτεραιότητα, η ανταπόκριση σε τέτοια αιτήματα είναι η καλύτερη απόδειξη ότι η συνεργασία διοίκησης και εθελοντών δεν είναι «ευχολόγιο», αλλά μια θωρακισμένη πραγματικότητα.

Αν κάποιος αναρωτιόταν πού χτυπά ο παλμός της κομματικής οργάνωσης στη Βόρεια Ελλάδα, η πρόσφατη εκδήλωση στη Θεσσαλονίκη έδωσε την απάντηση. Με μια «γαλάζια» λαοθάλασσα στελεχών –από τους Καλαφάτη, Γκιουλέκα και Καράογλου μέχρι την Περιφερειάρχη Αθηνά Αηδονά– το κλίμα ήταν κάτι παραπάνω από προεκλογικό.

Ωστόσο, το πρόσωπο που έκλεψε την παράσταση δεν ήταν κάποιος από τους εν ενεργεία υπουργούς, αλλά ο πρώην γενικός γραμματέας του Πρωθυπουργού, Γρηγόρης Δημητριάδης. Η κίνησή του να κόψει τη βασιλόπιτα και η φράση του «ήμουν δίπλα σας, είμαι και θα συνεχίσω να είμαι», δεν ήταν απλώς μια τυπική ευχή. Ήταν ένα σαφές μήνυμα ότι ο «άνθρωπος των ειδικών αποστολών» παραμένει ο συνδετικός κρίκος της βάσης με το Μαξίμου, ενεργοποιώντας ξανά τους δεσμούς που έχτισε όλα αυτά τα χρόνια.

Στα πηγαδάκια της Θεσσαλονίκης, η επανεμφάνιση Δημητριάδη ερμηνεύεται ως το σύνθημα για τη μεγάλη συσπείρωση. Όταν ο ίδιος δηλώνει πως «τα υπόλοιπα θα τα φτιάξουμε μόνοι μας», οι γνωρίζοντες καταλαβαίνουν ότι η μηχανή της Νέας Δημοκρατίας στη Μακεδονία πήρε μπρος για τα καλά. Η Θεσσαλονίκη, ως η «πιο δυναμική οργάνωση» κατά τον ίδιο, φαίνεται πως θα είναι το ορμητήριο των επόμενων αγώνων.

Κάπως έτσι κλείνει το παρασκήνιο αυτής της εβδομάδας. Στην Άποψη Πέλλας παραμένουμε προσηλωμένοι στη λεπτομέρεια που κάνει τη διαφορά, φωτίζοντας τις πτυχές εκείνες που η επίσημη ενημέρωση συχνά προσπερνά. Γιατί στην πολιτική σκακιέρα του τόπου μας, η επόμενη κίνηση προετοιμάζεται πάντα μακριά από τα φώτα. Εμείς θα είμαστε εκεί για να την καταγράψουμε. Ραντεβού στο επόμενο φύλλο.