Ένα Ταξίδι στο Χρόνο: Από τον Θεό Μώμο στην UNESCO

Οι Μωμόγεροι (ή Μωμοέρια), ένα δρώμενο που το 2016 εντάχθηκε στον κατάλογο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας της UNESCO, δεν είναι απλώς ένας χορός. Είναι μια τελετουργία με ρίζες που χάνονται στην αρχαία Ελλάδα.

Η ονομασία, που παραπέμπει στον μίμο και τον γέρο, συνδέεται άρρηκτα με τον θεό Μώμο, την αρχαιοελληνική προσωποποίηση της χλεύης και του σαρκασμού. Αυτό το πνεύμα της ειρωνείας και της ανατροπής κυριάρχησε και στην Αριδαία, καθώς ο θίασος τριγυρνούσε στις αυλές των σπιτιών, «πειράζοντας» τους νοικοκυραίους και σκορπίζοντας το γέλιο.

Ο Συμβολισμός των 12 Χορευτών και το Θεατρικό Παιχνίδι

Το δρώμενο, που παραδοσιακά λαμβάνει χώρα το Δωδεκαήμερο των εορτών, χωρίζεται σε δύο μέρη:

• Το Χορευτικό: 12 χορευτές, ντυμένοι με την επιβλητική τους στολή, συμβολίζουν είτε τους 12 μήνες του χρόνου είτε τους 12 οπλαρχηγούς του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Με τον ρυθμικό τους βηματισμό, συμβολίζουν την κίνηση και την αναγέννηση της φύσης.
• Το Θεατρικό: Εδώ η σάτιρα φτάνει στο αποκορύφωμά της. Η Νύφη, ο Γέρος και ο «Αράπης» πρωταγωνιστούν σε ένα παιχνίδι απαγωγής και διεκδίκησης, που συμβολίζει την ερωτοτροπία της ζωής με το νέο έτος και την επικράτηση του φωτός πάνω στο σκοτάδι.

Χάος και Τάξη: Από τον Διάβολο στον Αστυνόμο

Την παράσταση έκλεψαν οι περιφερειακοί χαρακτήρες που έδωσαν τον δικό τους τόνο στο δρώμενο. Ο Διάβολος προκαλούσε συνεχώς «αταξίες», ενώ ο Αστυνόμος προσπαθούσε μάταια να επιβάλει την τάξη, μοιράζοντας πρόστιμα σε όσους τολμούσαν να πειράξουν τη νύφη. Παρόντας και ο Γιατρός, ο οποίος με περισσή δόση χιούμορ φρόντιζε για τη «σωματική και ψυχική υγεία» των παρευρισκομένων, χορηγώντας… πρωτότυπα φάρμακα.

Κορύφωση στην Πλατεία

Το γλέντι, που ξεκίνησε από νωρίς το πρωί στις γειτονιές, κατέληξε στην κεντρική πλατεία της Αριδαίας. Εκεί, πλήθος κόσμου ενώθηκε με τον θίασο σε έναν μεγάλο κύκλο χαράς. Με τους ήχους των ποντιακών οργάνων να αντηχούν μέχρι αργά το βράδυ, οι Μωμόγεροι κατάφεραν για άλλη μια φορά να «ξορκίσουν το κακό» και να θυμίσουν σε όλους πως η παράδοση είναι η ζωντανή πηγή της ταυτότητάς μας.

Και του χρόνου με υγεία!