ΑΡΙΔΑΙΑ Ή ΤΕΧΕΡΑΝΗ;

Η ΠΟΛΗ-ΕΡΓΟΤΑΞΙΟ ΠΟΥ «ΨΥΧΟΡΡΑΓΕΙ» ΣΤΗ ΣΚΟΝΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΟΜΙΑ

Του Dr. Δημήτρη Κίμογλου

Η Εικόνα της Ντροπής: Πόλεμος σε Καιρό Ειρήνης

Αυτό που αντικρίζει κανείς σήμερα στους κεντρικούς δρόμους της Αριδαίας δεν είναι το αποτέλεσμα κάποιου πρόσφατου βομβαρδισμού, ούτε εικόνες από την εμπόλεμη Μέση Ανατολή. Είναι η καθημερινότητα μιας πόλης σε καιρό ειρήνης, της οποίας οι υποδομές θυμίζουν πεδίο μάχης. Η κατάσταση αυτή, που διαρκεί επί μήνες, έχει ξεπεράσει προ πολλού τα όρια της διοικητικής ανικανότητας. Πλέον, εισερχόμαστε με γοργούς ρυθμούς στη σφαίρα των ποινικών ευθυνών.

Η φωτογραφική τεκμηρίωση που παρουσιάζει σήμερα η «Άποψη Πέλλας» αποτελεί αδιάψευστο μάρτυρα μιας τριτοκοσμικής πραγματικότητας. Όσα βλέπετε στις εικόνες δεν είναι παρά το 10% της τραγικής κατάστασης που επικρατεί στις κεντρικές αρτηρίες της περιοχής.

1. Υγεία υπό Διωγμό και «Τοξική» Καθημερινότητα

Το πρώτο και κυριότερο θύμα αυτής της εγκατάλειψης είναι η Δημόσια Υγεία. Οχήματα που σταθμεύουν για ελάχιστες ώρες καλύπτονται από ένα παχύ στρώμα τοξικής σκόνης. Αυτό το υλικό είναι που οι κάτοικοι της Αριδαίας αναγκάζονται να αναπνέουν 24 ώρες το εικοσιτετράωρο.

Η απουσία στοιχειώδους αποκατάστασης των δρόμων από τους αναδόχους των έργων δεν είναι απλώς μια «παράλειψη»· είναι μια εγκληματική αδιαφορία που πλήττει τους πνεύμονες των πολιτών. Παράλληλα, το οδικό δίκτυο έχει μετατραπεί σε μια απέραντη «παγίδα». Κρατήρες και λακκούβες διαλύουν τις περιουσίες των πολιτών —αναρτήσεις, ελαστικά, πλαίσια— ενώ θέτουν σε άμεσο κίνδυνο τη σωματική ακεραιότητα οδηγών και πεζών.

2. Το Νομικό Οπλοστάσιο: Γιατί δεν παρεμβαίνει ο Εισαγγελέας;

Σε μια ευνομούμενη πολιτεία, η κατάσταση αυτή θα είχε ήδη ενεργοποιήσει αυτεπάγγελτες διαδικασίες. Οι νομικές ευθύνες είναι συγκεκριμένες:

• Άρθρο 290 Ποινικού Κώδικα (Διατάραξη ασφάλειας συγκοινωνιών): Η σκόπιμη ή εξ αμελείας αλλοίωση του οδοστρώματος που προκαλεί κίνδυνο τιμωρείται με φυλάκιση. Η παραμονή των δρόμων σε αυτή την κατάσταση επί μήνες συνιστά διαρκές αδίκημα.
• Άρθρο 285 Ποινικού Κώδικα (Παραβίαση μέτρων πρόληψης ασθενειών): Η έκθεση των πολιτών σε νέφη σκόνης εμπίπτει στις διατάξεις προστασίας της δημόσιας υγείας.
• Άρθρο 105 ΕισΝΑΚ (Αστική Ευθύνη Δημοσίου): Ο Δήμος και η Περιφέρεια υπέχουν υποχρέωση πλήρους αποζημίωσης των πολιτών για κάθε ζημία στα οχήματά τους λόγω πλημμελούς συντήρησης.

3. Η Προκλητική Αντίφαση: «Άρτος και Θεάματα» πάνω στα Ερείπια

Είναι θεσμικά και ηθικά προκλητικό να βλέπουμε τους υπεύθυνους —αλλά και μέρος των πολιτών— να πρωτοστατούν σε γιορτές και πανηγύρια, να δαπανούν μεγάλα ποσά για τραγουδιστές και να «χοροπηδούν» πάνω στις λακκούβες, την ώρα που η πόλη «ψυχορραγεί».

Η εικόνα των αρχών να φωτογραφίζονται σε κοσμικές εκδηλώσεις, ενώ ταυτόχρονα το νερό και το ρεύμα κόβονται χωρίς προειδοποίηση, αποτελεί το απόγειο της πολιτικής υποκρισίας. Η ανοχή στη διάλυση των βασικών υποδομών είναι δείγμα βαθιάς κοινωνικής παρακμής.

4. Το Χάος της Ανομίας και η Ανύπαρκτη Αστυνόμευση

Η Αριδαία έχει μετατραπεί σε ένα «άναρχο εργοτάξιο» χωρίς κανόνες. Οι πινακίδες οδικής σήμανσης έχουν καταντήσει διακοσμητικά στοιχεία. Το κυκλοφοριακό χάος είναι ανεξέλεγκτο, με εκατοντάδες αυτοκίνητα παράνομα παρκαρισμένα σε κεντρικούς δρόμους, εμποδίζοντας την ήδη δυσχερή κυκλοφορία λόγω των έργων.

Το πιο εξοργιστικό; Τα περιπολικά της αστυνομίας κάνουν απλώς «βόλτες», παρατηρώντας την παρανομία χωρίς να εφαρμόζουν το νόμο. Είναι επιτακτική ανάγκη η Γενική Αστυνομική Διεύθυνση να παρέμβει και να ελέγξει αυτή την αδράνεια.

5. Ο Παραλογισμός των Έργων: Πετώντας Χρήματα στις Λακκούβες

Σαν να μην έφταναν τα παραπάνω, η Δημοτική Αρχή αναγγέλλει ασφαλτοστρώσεις, την ίδια στιγμή που είναι γνωστό ότι θα ακολουθήσουν συνεργεία για την τοποθέτηση οπτικών ινών και φυσικού αερίου.

• Το ερώτημα είναι αμείλικτο: Γιατί να στρωθεί άσφαλτος τώρα, μόνο και μόνο για να σκαφτεί ξανά σε λίγους μήνες;
• Ποιος πληρώνει το μάρμαρο; Τα χρήματα των πολιτών για την ασφαλτόστρωση θα πάνε κυριολεκτικά «χαμένα» στον βωμό των εντυπώσεων;

Ώρα Λογοδοσίας

Η Αριδαία δεν μπορεί να περιμένει άλλο. Όποιος δεν μπορεί να εγγυηθεί την ασφάλεια, την υγεία και τις βασικές παροχές (νερό-ρεύμα) στους πολίτες, οφείλει να λογοδοτήσει στη Δικαιοσύνη. Οι ευθύνες έχουν ονοματεπώνυμο και η υπομονή των κατοίκων έχει εξαντληθεί.