«Η πολιτική ζωή είναι ένα θέατρο σκιών, και στην “Άποψη” έχουμε αποφασίσει να ανάψουμε τους προβολείς. Με διάθεση κριτική, μάτι που «κόβει» και γραφίδα που δεν χαρίζεται σε κανέναν, σχολιάζουμε τα παράδοξα, τις γκάφες και τις υπόγειες διαδρομές της εξουσίας. Από τα μεγάλα σαλόνια μέχρι τα τοπικά κομματικά γραφεία, τίποτα δεν μένει ασχολίαστο. Εδώ, η σοβαροφάνεια βγάζει τη μάσκα της και η αλήθεια σερβίρεται χωρίς γαρνιτούρα. Προσοχή: Τα σχόλια μπορεί να προκαλέσουν αλλεργία στους ευαίσθητους της πολιτικής!»
Ενώ στην Πέλλα τα πνεύματα οξύνονται, ο βουλευτής Λάκης Βασιλειάδης φαίνεται να έχει ανοίξει πανιά για τα μεγάλα ευρωπαϊκά σαλόνια. Από τις Βρυξέλλες, καλεσμένος των ευρωβουλευτών και του Δημήτρη Τσιόδρα, μέχρι τη Γαλλία στο πλευρό του Απόστολου Τζιτζικώστα, ο Λάκης κινείται με την άνεση παλιού διπλωμάτη.
Το ερώτημα που καίει τα τοπικά πηγαδάκια δεν είναι μόνο η ατζέντα των επαφών του, αλλά το πώς η «ευρωπαϊκή αύρα» του θα επηρεάσει τις εσωτερικές ισορροπίες. Την ώρα που άλλοι αναλώνονται σε τοπικές κόντρες, εκείνος «χτίζει» προφίλ διεθνούς βεληνεκούς. Λέτε οι γαλλικές επαφές για τον Ευρωπαίο Επίτροπο και κουμπάρο του να φέρουν νέα δεδομένα και στον δικό μας νομό; Ο χρόνος (και το παρασκήνιο) θα δείξει!
Φαίνεται πως η δυναμική της Κατερίνας Ιγνατιάδου έχει προκαλέσει κάτι παραπάνω από πολιτικό άγχος σε ορισμένους στην Αντιπεριφέρεια. Πώς αλλιώς να εξηγήσει κανείς το «εν κρυπτώ» πραξικόπημα του Δάνη Τζαμτζή να ανακαλέσει την παραχώρηση των ακινήτων για τα Λουτρά Λουτροχωρίου, την ώρα που ο Δήμος εξασφάλισε τη χρηματοδότηση από το Ταμείο Ανάκαμψης;
Όταν η Δημοτική Αρχή «τρέχει» μελέτες και πληρώνει επιστήμονες, η Αντιπεριφέρεια επιλέγει τον δρόμο της μυστικότητας και των ακυρωμένων ραντεβού. Γιατί τέτοιος φόβος; Μήπως επειδή το όραμα της Δημάρχου παίρνει σάρκα και οστά και αυτό «πονάει» όσους πόνταραν στην αποτυχία; Η Κατερίνα πάντως ήταν σαφής: «Τα Λουτρά θα γίνουν, τελεία και παύλα».
Όσο για την τοπική αντιπολίτευση, που καταψήφισε το έργο και τώρα παρακολουθεί αμήχανη από τα καφενεία, ας ετοιμάζεται για νέα εκλογικά βατερλό. Όταν εσύ πολεμάς το έργο του τόπου σου, η ιστορία (και το 2028) δεν σε ξεχνά. Ή ανακαλείτε, ή λογοδοτείτε. Στη Σκύδρα, οι τρικλοποδιές απλώς επιταχύνουν το βήμα της Δημάρχου!
Πολιτικό θρίλερ με στοιχεία από ταινία του Χίτσκοκ θύμισε η επίσκεψη της Κατερίνας Ιγνατιάδου στην Αντιπεριφέρεια. Ενώ η Δήμαρχος εμφανίστηκε «πάνοπλη» στο ραντεβού με τους συνεργάτες της και την Τεχνική Υπηρεσία για το φλέγον θέμα των Λουτρών, ο Αντιπεριφερειάρχης Δάνης Τζαμτζής επέλεξε τη μέθοδο της… απαλούς αποχώρησης.
Ούτε ενημέρωση για την απουσία, ούτε απάντηση στις κλήσεις, παρά μόνο ένα τηλεφώνημα «κατόπιν εορτής» το μεσημέρι, για να επαναλάβει όσα ήδη είχαν πει οι υπηρεσιακοί. Φαίνεται πως η δυναμική της Σκύδρας προκαλεί τέτοιο «άγχος», που η φυγή από το τραπέζι του διαλόγου φαντάζει ως η μόνη λύση. Μόνο που στην πολιτική, το κρυφτό δεν είναι στρατηγική, είναι ομολογία αδυναμίας. Όταν αποφασίζεις να «κόψεις» ένα έργο πνοής πίσω από την πλάτη μιας Δημάρχου, το λιγότερο που οφείλεις είναι να την κοιτάξεις στα μάτια. Σωστά;
Ενώ ο Δήμος Σκύδρας δίνει μια μάχη μέχρις εσχάτων για να μη χαθεί το ιστορικό έργο των Λουτρών, η εγχώρια αντιπολίτευση φαίνεται να ζει στον δικό της, παράλληλο κόσμο. Αντί να βάλουν πλάτη απέναντι στις μεθοδεύσεις της Αντιπεριφέρειας, οι «γνωστοί-άγνωστοι» δείχνουν να απολαμβάνουν το σαμποτάζ, επιδιδόμενοι σε αναλύσεις επιπέδου καφενείου.
Ξέχασαν, βέβαια, να μας πουν ότι ήταν οι ίδιοι που καταψήφισαν το έργο των Λουτρών, αποδεικνύοντας ότι το μόνο που τους νοιάζει είναι να «κοντύνουν» τη Δημοτική Αρχή, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει να ζημιωθεί ο τόπος. Η Κατερίνα Ιγνατιάδου τους το ξεκαθάρισε: η σοβαρή πολιτική δεν γίνεται με γελοιότητες και λάσπη. Με τέτοια στάση, το 2028 το 14% θα μοιάζει με μακρινό όνειρο και το 4% με… επιτυχία. Όταν ο λαός ζητά έργα κι εσύ προσφέρεις ποταπά σχόλια, η «αποδόμηση» που προσπαθείς να πετύχεις, επιστρέφει ως μπούμερανγκ!
Ας μιλήσουμε με νομικούς όρους, αφού ο Αντιπεριφερειάρχης Πέλλας, Δάνης Τζαμτζής, φαίνεται πως ανακάλυψε ξαφνικά τα εγχειρίδια του Διοικητικού Δικαίου. Ναι, η ανάκληση μιας ευμενούς διοικητικής πράξης λόγω μη εκπλήρωσης όρου είναι θεωρητικά «νόμιμη». Όντως, τα λουτρά δεν έγιναν εδώ και χρόνια. Όμως, το ερώτημα που καίει δεν είναι το «αν» μπορούσε, αλλά το «γιατί τώρα;».
Γιατί ο κ. Τζαμτζής θυμήθηκε τον όρο της παραχώρησης του 1999 ακριβώς τη στιγμή που ο Δήμος Σκύδρας υπό την Κατερίνα Ιγνατιάδου «κλείδωσε» τη χρηματοδότηση από το Ταμείο Ανάκαμψης; Γιατί τώρα που οι μελέτες πληρώθηκαν και το έργο μπήκε στην τελική ευθεία; Η απάντηση κρύβεται στην πολιτική υστεροβουλία: Αν το έργο ξεκινήσει, η επιτυχία θα έχει φαρδιά πλατιά την υπογραφή της Δημάρχου. Και αυτό, προφανώς, προκαλεί αλλεργία.
Το χειρότερο; Πίσω από τα νομικά τερτίπια και τις προσωπικές κόντρες των κορυφών, ο μόνος πραγματικός στόχος είναι οι κάτοικοι του Λουτροχωρίου. Είναι αδιανόητο να στερείται ένας τόπος την ανάπτυξη επειδή κάποιοι φοβούνται τη δυναμική μιας Δημοτικής Αρχής. Αν η «νομιμότητα» χρησιμοποιείται ως όπλο για να πληρώσει το Λουτροχώρι τα σπασμένα μιας πολιτικής βεντέτας, τότε μιλάμε για μια διοίκηση που έχει χάσει προ πολλού το ηθικό της πυξίδα. Κύριε Αντιπεριφερειάρχη, η νομιμότητα χωρίς χρηστή διοίκηση είναι απλώς εκδικητικότητα.
Όταν η πολιτική συναντά την ανθρωπιά, τα λόγια περιττεύουν. Η Κατερίνα Ιγνατιάδου από την Πλατεία Δημοκρατίας, με αφορμή τη συμπλήρωση τριών ετών από την τραγωδία των Τεμπών, παρέδωσε μαθήματα ηθικής και θεσμικής ευθύνης. Με λόγο κρυστάλλινο και βαθιά συγκινησιακό, απαίτησε το αυτονόητο: Ανεξάρτητη και ακηδεμόνευτη Δικαιοσύνη. Η αναφορά της ότι «όσο ψηλά κι αν βρίσκεται κάποιος, οι πράξεις του πρέπει να ελέγχονται» δεν ήταν απλώς μια ευχή για το εθνικό δράμα, αλλά ένα σαφές μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση —εντός και εκτός νομού. Η Δήμαρχος Σκύδρας κατέστησε σαφές ότι δεν ανέχεται συγκαλύψεις, παραποιήσεις στοιχείων και «στεγανά» εξουσίας. Διεκδικώντας μια Ελλάδα που προστατεύει τα παιδιά της, η Κατερίνα δείχνει ότι ο αγώνας της για διαφάνεια στα Λουτρά και η μάχη της για την απόδοση ευθυνών στα Τέμπη εκπορεύονται από την ίδια ρίζα: την άρνηση να συμβιβαστεί με το άδικο. Όταν η εξουσία «ψηλώνει» απότομα, καλό είναι να ακούει φωνές σαν της Ιγνατιάδου, πριν η πτώση γίνει επώδυνη.
Σε ρυθμούς πλήρους ανάπτυξης κινείται ο Διονύσης Σταμενίτης, ο οποίος φαίνεται να έχει πάρει «πάνω του» το στοίχημα της Αλμωπίας. Η συνάντησή του με τους ξενοδόχους Λουτρακίου και Αλμωπίας δεν ήταν απλώς εθιμοτυπική, αλλά γεμάτη «ζεστές» ειδήσεις. Από τη θετική ανταπόκριση της κ. Αηδονά για τη χρηματοδότηση του φυσικού αερίου, μέχρι την ολοκλήρωση του υποσταθμού Σκύδρας που ανοίγει τον δρόμο για τα φωτοβολταϊκά, ο Διονύσης δείχνει να ελέγχει το παιχνίδι των υποδομών.
Με το Καϊμάκτσαλαν στο κάδρο και τον οδικό άξονα σε τροχιά αναδόχου, ο Σταμενίτης επενδύει συστηματικά στο προφίλ του αποτελεσματικού διαμεσολαβητή μεταξύ κεντρικής εξουσίας και τοπικής επιχειρηματικότητας. Όταν οι φυσικοί πόροι συναντούν τον σωστό σχεδιασμό, η Πέλλα κερδίζει πόντους – και ο Διονύσης το πολιτικό προβάδισμα.
Δεν αφήνει τίποτα στην τύχη του ο Διονύσης Σταμενίτης, ο οποίος φαίνεται να έχει πάρει «εργολαβία» την επίλυση των εκκρεμοτήτων στην Αλμωπία. Αυτή τη φορά, το αρδευτικό της Φούστανης βρέθηκε στο επίκεντρο, με τον Βουλευτή να χτυπά την πόρτα της Γενικής Γραμματέως του ΥΠΑΑΤ, κ. Ζέρβα.
Ενώ το έργο κινδύνευε να μείνει «στα χαρτιά» λόγω λήξης του προηγούμενου προγράμματος, ο Διονύσης εξασφάλισε τη μεταφορά του στο νέο Στρατηγικό Σχέδιο της ΚΑΠ 2023-2027. Με 650.000 ευρώ στον «κουμπαρά» και την πολιτική του πίεση να αποδίδει καρπούς, ο Σταμενίτης στέλνει σαφές μήνυμα στους παραγωγούς: Οι υποσχέσεις που δίνονται στις τοπικές κοινότητες γίνονται πράξη στα γραφεία των Αθηνών. Όταν η εμπειρία συναντά την αποτελεσματικότητα, τα «κολλημένα» έργα ξεκολλάνε.
Με τις ευχές των φίλων και των ψηφοφόρων της να κατακλύζουν τα social media, η Θεοδώρα Τζάκρη επέλεξε να γιορτάσει την ονομαστική της εορτή εκεί που χτυπά η καρδιά της Πέλλας: στην Περαία. Η παρουσία της στον εορτασμό των Πολιούχων Αγίων Θεοδώρων δεν ήταν μόνο θεσμική, αλλά και βαθιά προσωπική.
Ανάμεσα σε χειραψίες, αγκαλιές και ανταλλαγές ευχών για «υγεία και χαρά», η Θεοδώρα απέδειξε για άλλη μια φορά ότι η επαφή της με τη βάση παραμένει το ισχυρότερο χαρτί της. Είτε στα έδρανα της Βουλής είτε στα προαύλια των εκκλησιών του νομού μας, η Τζάκρη ξέρει να κινείται με την άνεση της πολιτικού που δεν ξεχνά τις ρίζες της. Χρόνια Πολλά, λοιπόν, και από εμάς, με την επισήμανση ότι στην πολιτική, οι γιορτές είναι πάντα η καλύτερη ευκαιρία για… «θερμομέτρηση» των διαθέσεων της κοινωνίας!
Σε κλίμα βαθιάς οδύνης και βαρύτατης πολιτικής ευθύνης, η Θεοδώρα Τζάκρη βρέθηκε στα Γιαννιτσά, τιμώντας τη μνήμη των 57 θυμάτων του εγκλήματος των Τεμπών. Η αναφορά της στο «δικό μας παιδί», την Ιφιγένεια Μήτσκα, συγκλόνισε, υπενθυμίζοντας ότι η τραγωδία αυτή έχει ονοματεπώνυμο και ρίζες βαθιές στην τοπική μας κοινωνία.
Με «πόνο ψυχής» αλλά και σταθερή διεκδίκηση για την τελική δικαίωση, η Θεοδώρα έστειλε το μήνυμα ότι η λήθη δεν είναι επιλογή. Στεκόμενη στο πλευρό των συγγενών, η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κατέστησε σαφές ότι το αίτημα για απόδοση Δικαιοσύνης παραμένει η πρώτη προτεραιότητα, πέρα και πάνω από κομματικές περιχαρακώσεις. Γιατί, όπως εύστοχα σημείωσε, μόνο ενωμένοι μπορούμε να διασφαλίσουμε ότι το «ποτέ ξανά» θα γίνει πράξη.
Σε κλίμα υψηλής στρατιωτικής πειθαρχίας –τουλάχιστον στις φωτογραφίες– υποδέχθηκε ο Δήμαρχος Αλμωπίας, Νίκος Παρούτογλου, τον νέο Διοικητή της Μεραρχίας, Υποστράτηγο Αλέξανδρο Κουφόπουλο. Τα χαμόγελα περίσσευαν, οι «δεσμοί» ενισχύθηκαν και οι «βουλήσεις» για συνεργασία έδωσαν και πήραν. Μάλιστα, ο Νίκος, με την γνωστή του επικοινωνιακή άνεση, έσπευσε να δεσμευτεί δημόσια ότι θα ανταποδώσει την επίσκεψη «στο προσεχές διάστημα».
Βέβαια, στην Αλμωπία ψιθυρίζουν ότι ο Δήμαρχος έχει μια ιδιαίτερη έφεση στις… δεσμεύσεις, αρκεί αυτές να συνοδεύονται από το απαραίτητο φωτογραφικό κλικ. Καλοί οι στρατηγοί και οι εθιμοτυπίες, Νίκο μου, αλλά ο κόσμος περιμένει να δει την ίδια «στρατιωτική αποτελεσματικότητα» και στα καθημερινά μέτωπα της Αριδαίας. Γιατί, καλή η υψηλή στρατηγική με τα γαλόνια, αλλά η πραγματική μάχη δίνεται στις λακκούβες και την καθημερινότητα, εκεί όπου οι «δεσμεύσεις» συχνά… χάνονται στη μετάφραση. Αναμένουμε την ανταπόδοση της επίσκεψης – ελπίζουμε με λιγότερα φλας και περισσότερη ουσία!
Αν πιστέψουμε τις επίσημες ανακοινώσεις, το φετινό Καρατζοβίτικο Καρναβάλι ήταν μια «απόλυτη επιτυχία». Αν όμως ρωτήσετε τους καρναβαλιστές που έκαναν σλάλομ ανάμεσα σε σκαμμένους δρόμους, εργοτάξια και μπάζα στο κέντρο της Αριδαίας, η εμπειρία θύμιζε περισσότερο… survivor παρά παρέλαση.
Ο Δήμαρχος Νίκος Παρούτογλου ευχαρίστησε τους πάντες: από τον Μαραντίνη και τους Onirama μέχρι τους εθελοντές και τους χορηγούς. Ξέχασε όμως να ευχαριστήσει τους δημότες για την υπομονή τους να γιορτάζουν μέσα σε ένα απέραντο γιαπί. Φαίνεται πως η δημοτική αρχή επένδυσε τόσο πολύ στο «φαίνεσθαι» και στα φώτα της Happy Elephant, που ξέχασε ότι η «εικόνα» ενός δήμου δεν φτιάχνεται με σερπαντίνες πάνω από τις λακκούβες.
Όσο για το ραντεβού του χρόνου στο «επετειακό» καρναβάλι, ελπίζουμε μέχρι τότε τα έργα στο κέντρο να έχουν τελειώσει, γιατί φέτος η βασίλισσα του καρναβαλιού έμοιαζε περισσότερο με επιβλέπουσα μηχανικό σε εργοτάξιο. Νίκο μου, καλό το κέφι και το «όραμα», αλλά όταν το κέντρο θυμίζει βομβαρδισμένο τοπίο, οι ευχαριστίες ακούγονται λίγο σαν το τελευταίο ανέκδοτο της Αποκριάς!
Σε ρυθμούς «υψηλού επιπέδου πολιτιστικών παραγωγών» κινείται ο Αντιδήμαρχος Αλμωπίας, ο οποίος μας ενημέρωσε για την επίσκεψη του Γιώργου Κουμεντάκη στο βυζαντινό κάστρο των Μογλενών. Η ανακοίνωση θύμιζε περισσότερο… ισολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αφού χρειάστηκαν τρεις σειρές για να χωρέσουν οι κωδικοί «Sub. 7.2.8», τα «ΟΠΣ ΤΑ» και τα «NextGenerationEU».
Μάθαμε, λοιπόν, ότι το κάστρο «σε λίγο καιρό» θα γίνει επισκέψιμο και θα ενταχθεί στο πρόγραμμα «Όλη η Ελλάδα ένας πολιτισμός». Πολύ ωραία όλα αυτά, αλλά στην Αριδαία αναρωτιούνται: Μήπως μέχρι να ολοκληρωθούν οι «καινοτόμοι τρόποι σύγχρονης καλλιτεχνικής δημιουργίας» ανάμεσα στα αρχαία τείχη, θα μπορούσε η δημοτική αρχή να βρει έναν εξίσου «καινοτόμο τρόπο» να κλείσει τις λακκούβες στους δρόμους που οδηγούν στο κάστρο; Γιατί, καλό το «NextGenerationEU» του Υπουργείου Πολιτισμού, αλλά η «CurrentGeneration» των δημοτών της Αλμωπίας παλεύει ακόμα με την καθημερινότητα των εργοταξίων. Νίκο μου, ο Κουμεντάκης είναι σπουδαίος, αλλά οι ψηφοφόροι δεν ζουν μόνο με βυζαντινή αίγλη και κωδικούς ΟΠΣ – θέλουν και λίγο… πολιτισμό στο οδόστρωμα!
Στον Ιερό Ναό της Αγίας Σκέπης βρέθηκε την Κυριακή της Ορθοδοξίας ο δημοτικός σύμβουλος Έδεσσας και πρώην Αντιδήμαρχος, Βαγγέλης Θωμάς. Με έναν λόγο που θα ζήλευαν και θεολόγοι, ο Βαγγέλης μας θύμισε το 843 μ.Χ., την αυτοκράτειρα Θεοδώρα και τον θρίαμβο των εικόνων, στέλνοντας μηνύματα για «ανόθευτη πίστη» και «αλήθεια».
Είναι σαφές ότι ο έμπειρος αυτοδιοικητικός ξέρει να ισορροπεί ανάμεσα στο θρησκευτικό βίωμα και τη δημόσια παρουσία, παραμένοντας πάντα στην «πρώτη γραμμή» των δρώμενων της Έδεσσας. Στα τοπικά πηγαδάκια πάντως σχολιάστηκε ότι η «ταπείνωση και το φως» που επικαλέστηκε είναι αρετές απαραίτητες και στο Δημοτικό Συμβούλιο, ειδικά όταν οι συνεδριάσεις θυμίζουν… εικονομαχία. Ο Βαγγέλης πάντως, αθόρυβα και σταθερά, συνεχίζει να δηλώνει «παρών», θυμίζοντάς μας ότι η πολιτική, όπως και η Ορθοδοξία, θέλει μαρτυρία και τρόπο ζωής. Χρόνια πολλά, Βαγγέλη, και πάντα με την ίδια ιστορική ακρίβεια!
Σε κλίμα «σταθερής και ουσιαστικής συνεργασίας» –όπως μας διαβεβαιώνει η επίσημη ενημέρωση– ο Δήμαρχος Πέλλας, Στάθης Φουντουκίδης, συνάντησε την Περιφερειάρχη Αθηνά Αηδονά, με τον Δάνη Τζαμτζή να εκτελεί χρέη ενδιάμεσου… Η ατζέντα ήταν γεμάτη «έργα ουσίας», με το υπόγειο πάρκινγκ στα Γιαννιτσά να κλέβει την παράσταση.
Βέβαια, στην Πέλλα γνωρίζουν ότι μεταξύ «θέσης αιτήματος» και «κατασκευής υπόγειου πάρκινγκ» μεσολαβεί συνήθως μια απόσταση ίση με την Εθνική Οδό Θεσσαλονίκης–Έδεσσας (που επίσης… αναπλάθεται νοερά). Ο Στάθης υπόσχεται ασφαλτοστρώσεις και αναπλάσεις της «παλιάς αγοράς», την ώρα που οι δημότες αναρωτιούνται αν τα «χρηματοδοτικά εργαλεία» θα βρουν ποτέ τον δρόμο για τις λακκούβες των κοινοτήτων.
Είναι πάντως παρήγορο να βλέπουμε τον κ. Τζαμτζή σε συναντήσεις που αφορούν νέα έργα στην Πέλλα, την ίδια ώρα που στη γειτονική Σκύδρα παλεύουν να σώσουν τα υπάρχοντα από τις ανακλήσεις του. Στάθη μου, οι φωτογραφίες με την κ. Αηδονά είναι εξαιρετικές, αλλά πρόσεχε: στην πολιτική, από το «υπόγειο πάρκινγκ» μέχρι το «υπόγειο άδειασμα», η απόσταση είναι μια υπογραφή δρόμος!
Όταν η παράδοση συναντά τη σωστή οργάνωση, το αποτέλεσμα είναι αυτό που είδαμε την Καθαρά Δευτέρα στον Δήμο Πέλλα. Ο Στάθης Φουντουκίδης και η ομάδα του απέδειξαν ότι η στήριξη στους τοπικούς συλλόγους δεν είναι στα λόγια, αλλά στην πράξη. Από άκρη σε άκρη του Δήμου, οι φασολάδες, οι λαγάνες και οι χαρταετοί έγιναν η αφορμή για να ξαναβρεθεί ο κόσμος στις πλατείες, σε ένα κλίμα αισιοδοξίας που το είχαμε όλοι ανάγκη.
Ο Δήμαρχος, παρών σε κάθε κοινότητα, δεν έμεινε στις τυπικές χειραψίες, αλλά ανέδειξε τη σημασία της κοινωνικής συνοχής και της αλληλεγγύης. Το στοίχημα της «κοινής πορείας» που έθεσε ο Στάθης φαίνεται πως κερδίζεται μέσα από τέτοιες δράσεις, όπου ο Δήμος γίνεται ο συνδετικός κρίκος των πολιτών με την πολιτιστική τους ταυτότητα. Σε μια εποχή που η καθημερινότητα πιέζει, η επιλογή της Δημοτικής Αρχής να επενδύσει στο «μαζί» και στην έμπρακτη ενίσχυση των φορέων, αφήνει μια γεύση… καλής Σαρακοστής και πολιτικής ουσίας. Και του χρόνου!
Κλείνοντας και αυτή την εβδομάδα στην Πέλλα, το συμπέρασμα είναι ένα και μάλλον αμείλικτο: Η απόσταση ανάμεσα στο «λέω» και στο «κάνω» μετριέται πλέον σε… έργα και όχι σε δελτία τύπου.
Από τη μια, είδαμε τη μαχητικότητα της Κατερίνας Ιγνατιάδου που αρνείται να παραδώσει τα όπλα μπροστά σε «υπόγειες» ανακλήσεις, θυμίζοντάς μας ότι η αυτοδιοίκηση θέλει κότσια και όχι δημόσιες σχέσεις. Από την άλλη, οι «απουσίες» και οι νομικισμοί του Δάνη Τζαμτζή άφησαν μια πικρή γεύση, την ώρα που ο Στάθης Φουντουκίδης προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα σε υπόγεια πάρκινγκ και παραδοσιακές φασολάδες.
Όσο για την Αλμωπία, ο Νίκος Παρούτογλου συνεχίζει να χορεύει στους ρυθμούς των Onirama, ελπίζοντας ότι το γκλίτερ του καρναβαλιού θα καλύψει τις λακκούβες της καθημερινότητας. Στο τέλος της ημέρας όμως, οι πολίτες δεν τρώνε… σερπαντίνες. Ζητούν Δικαιοσύνη (όπως τη φώναξε η Θεοδώρα Τζάκρη στα Γιαννιτσά), ζητούν υποδομές (όπως τις κυνηγά ο Διονύσης Σταμενίτης στα υπουργεία) και κυρίως ζητούν σοβαρότητα.
Εμείς θα είμαστε εδώ, στο ίδιο μετερίζι, να καταγράφουμε τους ψιθύρους που γίνονται κραυγές και τις υπογραφές που αλλάζουν το μέλλον του τόπου. Μέχρι την επόμενη εβδομάδα, να θυμάστε: Στην πολιτική σκακιέρα της Πέλλας, ο Βασιλιάς μπορεί να είναι γυμνός, αλλά ο Πύργος –στη Σκύδρα τουλάχιστον– παραμένει όρθιος.
Καλή Σαρακοστή και… ραντεβού στο παρασκήνιο!

