H ηρωική εξέγερση του Πολυτεχνείου καταγράφεται ως ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα της νεότερης ιστορίας της πατρίδας μας. Ένα γεγονός που αποτελεί παρακαταθήκη, παράδειγμα κι έμπνευση για όλους μας.
Η αιματοβαμμένη εξέγερση του Πολυτεχνείου, το Νοέμβρη του 1973, συνέβαλε στην ανατροπή και στην πτώση της δικτατορίας που είχε επιβληθεί το 1967. Από τότε το Πολυτεχνείο, ως φάρος αγωνιστικότητας κι αντίστασης απέναντι σε αντιδημοκρατικά καθεστώτα και συμπεριφορές, φωτίζει την πορεία του έθνους μας και τροφοδοτεί στάσεις ζωής, ιδεολογίες, αναζητήσεις, αιτήματα κι ανάγκες των πολιτών.
Σήμερα η 52η επέτειος του Πολυτεχνείου μας καλεί, μας υπενθυμίζει και μας εμψυχώνει ώστε ν΄αντιμετωπίζουμε, ενωμένα και συντεταγμένα, τις αλλεπάλληλες κρίσεις, την απαξίωση των θεσμών, την αποστασιοποίηση και την αποχή των πολιτών και ειδικά της νεολαίας από τα κοινά.
Μας καλεί να υπηρετήσουμε και να προάγουμε αλήθειες, ιδανικά κι αξίες διαχρονικές και οικουμενικές. Σε πείσμα των δύσκολών καιρών με αισιοδοξία κι αλληλεγγύη να δίνουμε τον αγώνα για την προάσπιση της δημοκρατίας, των ίσων ευκαιριών και της δικαιοσύνης, διότι δεν είναι αυτονόητα και διασφαλισμένα. Γι΄αυτό θα πρέπει να βρισκόμαστε σ΄εγρήγορση κι ετοιμότητα, να έχουμε ακλόνητη κι αταλάντευτη πίστη κι εμπιστοσύνη στις αστείρευτες δυνάμεις του λαού και του έθνους μας.
Απέναντι στους δύσκολους καιρούς που βιώνουμε δεν πρέπει απλά ν΄ανησυχούμε και να προβληματιζόμαστε αλλά να διεκδικούμε, ν΄αντιδρούμε στο πλαίσιο του Συντάγματος υπερασπιζόμενοι το συλλογικό όφελος και τη συνεκτικότητα της κοινωνίας μας.
Οφείλουμε όλοι μας να δράσουμε ώστε ο αγώνας του Πολυτεχνείου να είναι πάντα επίκαιρος και το μήνυμά του να μην φθαρεί, να μην ξεθωριάσει, να μην ξεχαστεί, να μην βρεθεί στις μυλόπετρες της απαξίωσης, της συκοφαντίας, της φθοράς και της διαφθοράς.
Είμαστε υποχρεωμένοι να συμβάλουμε και να δώσουμε στην κοινωνία και ειδικότερα στη νεολαία μας όραμα, ελπίδα αλλά και την εμπιστοσύνη, τον χώρο, τις προϋποθέσεις και τα μέσα για να κάνουν τα όνειρά τους πραγματικότητα σε μια κοινωνία αλληλεγγύης, αλληλοεκτίμησης κι αλληλοσεβασμού, σε μια κοινωνία που θα εγγυάται την αποτροπή κι ανάσχεση κάθε προσπάθειας επιβολής τυραννικής συμπεριφοράς και καθεστώτος.
Να συνδιαμορφώσουμε ενιαία στάση, φωνή και δράση απέναντι στον ευτελισμό, στον εκφυλισμό, στην κατάχρηση και στην υποβάθμιση της δημοκρατίας, απέναντι στη δημαγωγία, στον ψευτοπατριωτισμό, στην ανισότητα που τρέφουν τη μισαλλοδοξία και διασπείρουν τη διχόνοια και τον ατομικισμό.
Τιμώντας λοιπόν κι εκφράζοντας το βαθύ σεβασμό μας στους αγωνιστές και στα θύματα του Πολυτεχνείου διαβεβαιώνουμε κι επιβεβαιώνουμε την ταύτιση και την αφοσίωσή μας στις διεκδικήσεις, στο πνεύμα και στην ουσία του αγώνα του Πολυτεχνείου.
Κατερίνα Ιγνατιάδου
